страпяну́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
страпяну́ |
страпянё́м |
| 2-я ас. |
страпяне́ш |
страпеняце́ |
| 3-я ас. |
страпяне́ |
страпяну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
страпяну́ў |
страпяну́лі |
| ж. |
страпяну́ла |
| н. |
страпяну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
страпяні́ |
страпяні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
страпяну́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
страпяці́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
страпяці́ны |
страпяці́ная |
страпяці́нае |
страпяці́ныя |
| Р. |
страпяці́нага |
страпяці́най страпяці́нае |
страпяці́нага |
страпяці́ных |
| Д. |
страпяці́наму |
страпяці́най |
страпяці́наму |
страпяці́ным |
| В. |
страпяці́ны (неадуш.) страпяці́нага (адуш.) |
страпяці́ную |
страпяці́нае |
страпяці́ныя (неадуш.) страпяці́ных (адуш.) |
| Т. |
страпяці́ным |
страпяці́най страпяці́наю |
страпяці́ным |
страпяці́нымі |
| М. |
страпяці́ным |
страпяці́най |
страпяці́ным |
страпяці́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
страса́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
страса́нне |
| Р. |
страса́ння |
| Д. |
страса́нню |
| В. |
страса́нне |
| Т. |
страса́ннем |
| М. |
страса́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
страсану́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
страсану́ся |
страсанё́мся |
| 2-я ас. |
страсане́шся |
страсаняце́ся |
| 3-я ас. |
страсане́цца |
страсану́цца |
| Прошлы час |
| м. |
страсану́ўся |
страсану́ліся |
| ж. |
страсану́лася |
| н. |
страсану́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
страсані́ся |
страсані́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
страсану́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
страса́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
страса́ецца |
страса́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
страса́ўся |
страса́ліся |
| ж. |
страса́лася |
| н. |
страса́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
страса́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
страса́ю |
страса́ем |
| 2-я ас. |
страса́еш |
страса́еце |
| 3-я ас. |
страса́е |
страса́юць |
| Прошлы час |
| м. |
страса́ў |
страса́лі |
| ж. |
страса́ла |
| н. |
страса́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
страса́й |
страса́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
страса́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Стра́сбург
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Стра́сбург |
| Р. |
Стра́сбурга |
| Д. |
Стра́сбургу |
| В. |
Стра́сбург |
| Т. |
Стра́сбургам |
| М. |
Стра́сбургу |
страсе́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
страсе́нне |
страсе́нні |
| Р. |
страсе́ння |
страсе́нняў |
| Д. |
страсе́нню |
страсе́нням |
| В. |
страсе́нне |
страсе́нні |
| Т. |
страсе́ннем |
страсе́ннямі |
| М. |
страсе́нні |
страсе́ннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsblm1996.