Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

павіля́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. павіля́юся павіля́емся
2-я ас. павіля́ешся павіля́ецеся
3-я ас. павіля́ецца павіля́юцца
Прошлы час
м. павіля́ўся павіля́ліся
ж. павіля́лася
н. павіля́лася
Дзеепрыслоўе
прош. час павіля́ўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

павіля́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. павіля́ю павіля́ем
2-я ас. павіля́еш павіля́еце
3-я ас. павіля́е павіля́юць
Прошлы час
м. павіля́ў павіля́лі
ж. павіля́ла
н. павіля́ла
Загадны лад
2-я ас. павіля́й павіля́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час павіля́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

павінава́ціцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. павінава́чуся павінава́цімся
2-я ас. павінава́цішся павінава́ціцеся
3-я ас. павінава́ціцца павінава́цяцца
Прошлы час
м. павінава́ціўся павінава́ціліся
ж. павінава́цілася
н. павінава́цілася
Загадны лад
2-я ас. павінава́цься павінава́цьцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час павінава́ціўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

павінава́ціць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. павінава́чу павінава́цім
2-я ас. павінава́ціш павінава́ціце
3-я ас. павінава́ціць павінава́цяць
Прошлы час
м. павінава́ціў павінава́цілі
ж. павінава́ціла
н. павінава́ціла
Загадны лад
2-я ас. павінава́ць павінава́цьце
Дзеепрыслоўе
прош. час павінава́ціўшы

Крыніцы: piskunou2012.

паві́нен

прэдыкатыў

паві́нен
паві́нна
паві́нны

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

павіні́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. павіню́ся павіні́мся
2-я ас. павіні́шся павініце́ся
3-я ас. павіні́цца павіня́цца
Прошлы час
м. павіні́ўся павіні́ліся
ж. павіні́лася
н. павіні́лася
Загадны лад
2-я ас. павіні́ся павіні́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час павіні́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

паві́ннасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз. мн.
Н. паві́ннасць паві́ннасці
Р. паві́ннасці паві́ннасцей
паві́ннасцяў
Д. паві́ннасці паві́ннасцям
В. паві́ннасць паві́ннасці
Т. паві́ннасцю паві́ннасцямі
М. паві́ннасці паві́ннасцях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

паві́ннік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. паві́ннік паві́ннікі
Р. паві́нніка паві́ннікаў
Д. паві́нніку паві́ннікам
В. паві́нніка паві́ннікаў
Т. паві́ннікам паві́ннікамі
М. паві́нніку паві́нніках

Крыніцы: piskunou2012.

паві́нніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. паві́нніца паві́нніцы
Р. паві́нніцы паві́нніц
Д. паві́нніцы паві́нніцам
В. паві́нніцу паві́нніц
Т. паві́нніцай
паві́нніцаю
паві́нніцамі
М. паві́нніцы паві́нніцах

Крыніцы: piskunou2012.

паві́нны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. паві́нны паві́нная паві́ннае паві́нныя
Р. паві́ннага паві́ннай
паві́ннае
паві́ннага паві́нных
Д. паві́ннаму паві́ннай паві́ннаму паві́нным
В. паві́нны (неадуш.)
паві́ннага (адуш.)
паві́нную паві́ннае паві́нныя (неадуш.)
паві́нных (адуш.)
Т. паві́нным паві́ннай
паві́ннаю
паві́нным паві́ннымі
М. паві́нным паві́ннай паві́нным паві́нных

Крыніцы: piskunou2012.