Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

старцё́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996.

старцо́ваны

прыметнік, адносны

Крыніцы: krapivabr2012.

старцо́ваны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

Кароткая форма: старцо́вана.

Крыніцы: krapivabr2012.

старцо́ўка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

старцо́ўскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	старцо́ўскі	старцо́ўская	старцо́ўскае	старцо́ўскія
Р.	старцо́ўскага	старцо́ўскай старцо́ўскае	старцо́ўскага	старцо́ўскіх
Д.	старцо́ўскаму	старцо́ўскай	старцо́ўскаму	старцо́ўскім
В.	старцо́ўскі (неадуш.) старцо́ўскага (адуш.)	старцо́ўскую	старцо́ўскае	старцо́ўскія (неадуш.) старцо́ўскіх (адуш.)
Т.	старцо́ўскім	старцо́ўскай старцо́ўскаю	старцо́ўскім	старцо́ўскімі
М.	старцо́ўскім	старцо́ўскай	старцо́ўскім	старцо́ўскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ста́рч

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

старчава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

старчава́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

старча́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

старчака́

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
старчака́	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum