Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’

курыя́л

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. курыя́л курыя́лы
Р. курыя́ла курыя́лаў
Д. курыя́лу курыя́лам
В. курыя́ла курыя́лаў
Т. курыя́лам курыя́ламі
М. курыя́ле курыя́лах

Крыніцы: piskunou2012.

курыя́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. курыя́льны курыя́льная курыя́льнае курыя́льныя
Р. курыя́льнага курыя́льнай
курыя́льнае		 курыя́льнага курыя́льных
Д. курыя́льнаму курыя́льнай курыя́льнаму курыя́льным
В. курыя́льны (неадуш.)
курыя́льнага (адуш.)		 курыя́льную курыя́льнае курыя́льныя (неадуш.)
курыя́льных (адуш.)
Т. курыя́льным курыя́льнай
курыя́льнаю		 курыя́льным курыя́льнымі
М. курыя́льным курыя́льнай курыя́льным курыя́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

курыя́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. курыя́тны курыя́тная курыя́тнае курыя́тныя
Р. курыя́тнага курыя́тнай
курыя́тнае		 курыя́тнага курыя́тных
Д. курыя́тнаму курыя́тнай курыя́тнаму курыя́тным
В. курыя́тны (неадуш.)
курыя́тнага (адуш.)		 курыя́тную курыя́тнае курыя́тныя (неадуш.)
курыя́тных (адуш.)
Т. курыя́тным курыя́тнай
курыя́тнаю		 курыя́тным курыя́тнымі
М. курыя́тным курыя́тнай курыя́тным курыя́тных

Крыніцы: piskunou2012.

Курэ́йшына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Курэ́йшына
Р. Курэ́йшына
Д. Курэ́йшыну
В. Курэ́йшына
Т. Курэ́йшынам
М. Курэ́йшыне

курэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. курэ́нне
Р. курэ́ння
Д. курэ́нню
В. курэ́нне
Т. курэ́ннем
М. курэ́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

курэ́нь

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. курэ́нь курані́
Р. кураня́ куранёў
Д. кураню́ кураня́м
В. курэ́нь курані́
Т. куранём кураня́мі
М. курані́ кураня́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

курэ́ц

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. курэ́ц курцы́
Р. курца́ курцо́ў
Д. курцу́ курца́м
В. курца́ курцо́ў
Т. курцо́м курца́мі
М. курцу́ курца́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

курэ́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. курэ́цкі курэ́цкая курэ́цкае курэ́цкія
Р. курэ́цкага курэ́цкай
курэ́цкае		 курэ́цкага курэ́цкіх
Д. курэ́цкаму курэ́цкай курэ́цкаму курэ́цкім
В. курэ́цкі (неадуш.)
курэ́цкага (адуш.)		 курэ́цкую курэ́цкае курэ́цкія (неадуш.)
курэ́цкіх (адуш.)
Т. курэ́цкім курэ́цкай
курэ́цкаю		 курэ́цкім курэ́цкімі
М. курэ́цкім курэ́цкай курэ́цкім курэ́цкіх

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

курэ́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. курэ́ецца курэ́юцца
Прошлы час
м. курэ́ўся курэ́ліся
ж. курэ́лася
н. курэ́лася

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

курэ́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. куры́ць кура́ць
Прошлы час
м. курэ́ў курэ́лі
ж. курэ́ла
н. курэ́ла

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.