Старуны́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Старуны́ |
| Р. |
Старуно́ў |
| Д. |
Старуна́м |
| В. |
Старуны́ |
| Т. |
Старуна́мі |
| М. |
Старуна́х |
Стару́шкі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Стару́шкі |
| Р. |
Стару́шак Стару́шкаў |
| Д. |
Стару́шкам |
| В. |
Стару́шкі |
| Т. |
Стару́шкамі |
| М. |
Стару́шках |
старцава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
старцава́нне |
| Р. |
старцава́ння |
| Д. |
старцава́нню |
| В. |
старцава́нне |
| Т. |
старцава́ннем |
| М. |
старцава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
старцава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
старцава́ны |
старцава́ная |
старцава́нае |
старцава́ныя |
| Р. |
старцава́нага |
старцава́най старцава́нае |
старцава́нага |
старцава́ных |
| Д. |
старцава́наму |
старцава́най |
старцава́наму |
старцава́ным |
| В. |
старцава́ны (неадуш.) старцава́нага (адуш.) |
старцава́ную |
старцава́нае |
старцава́ныя (неадуш.) старцава́ных (адуш.) |
| Т. |
старцава́ным |
старцава́най старцава́наю |
старцава́ным |
старцава́нымі |
| М. |
старцава́ным |
старцава́най |
старцава́ным |
старцава́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
старцава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
старцава́ны |
старцава́ная |
старцава́нае |
старцава́ныя |
| Р. |
старцава́нага |
старцава́най старцава́нае |
старцава́нага |
старцава́ных |
| Д. |
старцава́наму |
старцава́най |
старцава́наму |
старцава́ным |
| В. |
старцава́ны (неадуш.) старцава́нага (адуш.) |
старцава́ную |
старцава́нае |
старцава́ныя (неадуш.) старцава́ных (адуш.) |
| Т. |
старцава́ным |
старцава́най старцава́наю |
старцава́ным |
старцава́нымі |
| М. |
старцава́ным |
старцава́най |
старцава́ным |
старцава́ных |
Кароткая форма: старцава́на.
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
старцава́ць
дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
старцу́ю |
старцу́ем |
| 2-я ас. |
старцу́еш |
старцу́еце |
| 3-я ас. |
старцу́е |
старцу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
старцава́ў |
старцава́лі |
| ж. |
старцава́ла |
| н. |
старцава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
старцу́й |
старцу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
старцу́ючы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
старцава́ць
дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
старцу́ю |
старцу́ем |
| 2-я ас. |
старцу́еш |
старцу́еце |
| 3-я ас. |
старцу́е |
старцу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
старцава́ў |
старцава́лі |
| ж. |
старцава́ла |
| н. |
старцава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
старцу́й |
старцу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
старцава́ўшы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.