лацінізава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
лацінізава́ны |
лацінізава́ная |
лацінізава́нае |
лацінізава́ныя |
| Р. |
лацінізава́нага |
лацінізава́най
лацінізава́нае |
лацінізава́нага |
лацінізава́ных |
| Д. |
лацінізава́наму |
лацінізава́най |
лацінізава́наму |
лацінізава́ным |
| В. |
лацінізава́ны (неадуш.)
лацінізава́нага (адуш.) |
лацінізава́ную |
лацінізава́нае |
лацінізава́ныя (неадуш.)
лацінізава́ных (адуш.) |
| Т. |
лацінізава́ным |
лацінізава́най
лацінізава́наю |
лацінізава́ным |
лацінізава́нымі |
| М. |
лацінізава́ным |
лацінізава́най |
лацінізава́ным |
лацінізава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
лацінізава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
лацінізава́ны |
лацінізава́ная |
лацінізава́нае |
лацінізава́ныя |
| Р. |
лацінізава́нага |
лацінізава́най
лацінізава́нае |
лацінізава́нага |
лацінізава́ных |
| Д. |
лацінізава́наму |
лацінізава́най |
лацінізава́наму |
лацінізава́ным |
| В. |
лацінізава́ны (неадуш.)
лацінізава́нага (адуш.) |
лацінізава́ную |
лацінізава́нае |
лацінізава́ныя (неадуш.)
лацінізава́ных (адуш.) |
| Т. |
лацінізава́ным |
лацінізава́най
лацінізава́наю |
лацінізава́ным |
лацінізава́нымі |
| М. |
лацінізава́ным |
лацінізава́най |
лацінізава́ным |
лацінізава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
лацінізава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
лацінізу́юся |
лацінізу́емся |
| 2-я ас. |
лацінізу́ешся |
лацінізу́ецеся |
| 3-я ас. |
лацінізу́ецца |
лацінізу́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
лацінізава́ўся |
лацінізава́ліся |
| ж. |
лацінізава́лася |
| н. |
лацінізава́лася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
лацінізу́йся |
лацінізу́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
лацінізу́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
лацінізава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
лацінізу́юся |
лацінізу́емся |
| 2-я ас. |
лацінізу́ешся |
лацінізу́ецеся |
| 3-я ас. |
лацінізу́ецца |
лацінізу́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
лацінізава́ўся |
лацінізава́ліся |
| ж. |
лацінізава́лася |
| н. |
лацінізава́лася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
лацінізу́йся |
лацінізу́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
лацінізава́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
лацінізава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
лацінізу́ю |
лацінізу́ем |
| 2-я ас. |
лацінізу́еш |
лацінізу́еце |
| 3-я ас. |
лацінізу́е |
лацінізу́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
лацінізава́ў |
лацінізава́лі |
| ж. |
лацінізава́ла |
| н. |
лацінізава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
лацінізу́й |
лацінізу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
лацінізу́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
лацінізава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
лацінізу́ю |
лацінізу́ем |
| 2-я ас. |
лацінізу́еш |
лацінізу́еце |
| 3-я ас. |
лацінізу́е |
лацінізу́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
лацінізава́ў |
лацінізава́лі |
| ж. |
лацінізава́ла |
| н. |
лацінізава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
лацінізу́й |
лацінізу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
лацінізава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
лацініза́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
лацініза́цыя |
| Р. |
лацініза́цыі |
| Д. |
лацініза́цыі |
| В. |
лацініза́цыю |
| Т. |
лацініза́цыяй
лацініза́цыяю |
| М. |
лацініза́цыі |
Крыніцы:
piskunou2012.
лаціні́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
лаціні́зм |
лаціні́змы |
| Р. |
лаціні́зма |
лаціні́змаў |
| Д. |
лаціні́зму |
лаціні́змам |
| В. |
лаціні́зм |
лаціні́змы |
| Т. |
лаціні́змам |
лаціні́змамі |
| М. |
лаціні́зме |
лаціні́змах |
Крыніцы:
piskunou2012.
лаціні́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
лаціні́ст |
лаціні́сты |
| Р. |
лаціні́ста |
лаціні́стаў |
| Д. |
лаціні́сту |
лаціні́стам |
| В. |
лаціні́ста |
лаціні́стаў |
| Т. |
лаціні́стам |
лаціні́стамі |
| М. |
лаціні́сце |
лаціні́стах |
Крыніцы:
piskunou2012.
лаціні́стка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
лаціні́стка |
лаціні́сткі |
| Р. |
лаціні́сткі |
лаціні́стак |
| Д. |
лаціні́стцы |
лаціні́сткам |
| В. |
лаціні́стку |
лаціні́стак |
| Т. |
лаціні́сткай
лаціні́сткаю |
лаціні́сткамі |
| М. |
лаціні́стцы |
лаціні́стках |
Крыніцы:
piskunou2012.