Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Ста́раўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

старафамі́льны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	старафамі́льны	старафамі́льная	старафамі́льнае	старафамі́льныя
Р.	старафамі́льнага	старафамі́льнай старафамі́льнае	старафамі́льнага	старафамі́льных
Д.	старафамі́льнаму	старафамі́льнай	старафамі́льнаму	старафамі́льным
В.	старафамі́льны (неадуш.) старафамі́льнага (адуш.)	старафамі́льную	старафамі́льнае	старафамі́льныя (неадуш.) старафамі́льных (адуш.)
Т.	старафамі́льным	старафамі́льнай старафамі́льнаю	старафамі́льным	старафамі́льнымі
М.	старафамі́льным	старафамі́льнай	старафамі́льным	старафамі́льных

Крыніцы: piskunou2012.

старафранцу́зскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	старафранцу́зскі	старафранцу́зская	старафранцу́зскае	старафранцу́зскія
Р.	старафранцу́зскага	старафранцу́зскай старафранцу́зскае	старафранцу́зскага	старафранцу́зскіх
Д.	старафранцу́зскаму	старафранцу́зскай	старафранцу́зскаму	старафранцу́зскім
В.	старафранцу́зскі (неадуш.) старафранцу́зскага (адуш.)	старафранцу́зскую	старафранцу́зскае	старафранцу́зскія (неадуш.) старафранцу́зскіх (адуш.)
Т.	старафранцу́зскім	старафранцу́зскай старафранцу́зскаю	старафранцу́зскім	старафранцу́зскімі
М.	старафранцу́зскім	старафранцу́зскай	старафранцу́зскім	старафранцу́зскіх

Крыніцы: piskunou2012.

ста́рац

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

старацарко́ўны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	старацарко́ўны	старацарко́ўная	старацарко́ўнае	старацарко́ўныя
Р.	старацарко́ўнага	старацарко́ўнай старацарко́ўнае	старацарко́ўнага	старацарко́ўных
Д.	старацарко́ўнаму	старацарко́ўнай	старацарко́ўнаму	старацарко́ўным
В.	старацарко́ўны (неадуш.) старацарко́ўнага (адуш.)	старацарко́ўную	старацарко́ўнае	старацарко́ўныя (неадуш.) старацарко́ўных (адуш.)
Т.	старацарко́ўным	старацарко́ўнай старацарко́ўнаю	старацарко́ўным	старацарко́ўнымі
М.	старацарко́ўным	старацарко́ўнай	старацарко́ўным	старацарко́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

стара́цель

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

стара́цельскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	стара́цельскі	стара́цельская	стара́цельскае	стара́цельскія
Р.	стара́цельскага	стара́цельскай стара́цельскае	стара́цельскага	стара́цельскіх
Д.	стара́цельскаму	стара́цельскай	стара́цельскаму	стара́цельскім
В.	стара́цельскі (неадуш.) стара́цельскага (адуш.)	стара́цельскую	стара́цельскае	стара́цельскія (неадуш.) стара́цельскіх (адуш.)
Т.	стара́цельскім	стара́цельскай стара́цельскаю	стара́цельскім	стара́цельскімі
М.	стара́цельскім	стара́цельскай	стара́цельскім	стара́цельскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

стара́цельства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

стара́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

стара́я

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

Verbum