Старако́жаўка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Старако́жаўка |
| Р. |
Старако́жаўкі |
| Д. |
Старако́жаўцы |
| В. |
Старако́жаўку |
| Т. |
Старако́жаўкай
Старако́жаўкаю |
| М. |
Старако́жаўцы |
Старакра́снае
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
| н. |
| Н. |
Старакра́снае |
| Р. |
Старакра́снага |
| Д. |
Старакра́снаму |
| В. |
Старакра́снае |
| Т. |
Старакра́сным |
| М. |
Старакра́сным |
старале́ссе
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
старале́ссе |
| Р. |
старале́сся |
| Д. |
старале́ссю |
| В. |
старале́ссе |
| Т. |
старале́ссем |
| М. |
старале́ссі |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Старамлы́ны
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Старамлы́ны |
| Р. |
Старамлы́н
Старамлы́наў |
| Д. |
Старамлы́нам |
| В. |
Старамлы́ны |
| Т. |
Старамлы́намі |
| М. |
Старамлы́нах |
старамо́дна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| старамо́дна |
старамо́дней |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
старамо́днасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
старамо́днасць |
| Р. |
старамо́днасці |
| Д. |
старамо́днасці |
| В. |
старамо́днасць |
| Т. |
старамо́днасцю |
| М. |
старамо́днасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
старамо́дны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
старамо́дны |
старамо́дная |
старамо́днае |
старамо́дныя |
| Р. |
старамо́днага |
старамо́днай
старамо́днае |
старамо́днага |
старамо́дных |
| Д. |
старамо́днаму |
старамо́днай |
старамо́днаму |
старамо́дным |
| В. |
старамо́дны (неадуш.)
старамо́днага (адуш.) |
старамо́дную |
старамо́днае |
старамо́дныя (неадуш.)
старамо́дных (адуш.) |
| Т. |
старамо́дным |
старамо́днай
старамо́днаю |
старамо́дным |
старамо́днымі |
| М. |
старамо́дным |
старамо́днай |
старамо́дным |
старамо́дных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
старана́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
старана́ |
сто́раны
стараны́ |
| Р. |
стараны́ |
старо́н |
| Д. |
старане́ |
старана́м |
| В. |
старану́ |
сто́раны
стараны́ |
| Т. |
старано́й
старано́ю |
старана́мі |
| М. |
старане́ |
старана́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
старані́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
стараню́ся |
старо́німся |
| 2-я ас. |
старо́нішся |
старо́ніцеся |
| 3-я ас. |
старо́ніцца |
старо́няцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
старані́ўся |
старані́ліся |
| ж. |
старані́лася |
| н. |
старані́лася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
старані́ся |
старані́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
старо́нячыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.