Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

курля́ндскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. курля́ндскі курля́ндская курля́ндскае курля́ндскія
Р. курля́ндскага курля́ндскай
курля́ндскае
курля́ндскага курля́ндскіх
Д. курля́ндскаму курля́ндскай курля́ндскаму курля́ндскім
В. курля́ндскі (неадуш.)
курля́ндскага (адуш.)
курля́ндскую курля́ндскае курля́ндскія (неадуш.)
курля́ндскіх (адуш.)
Т. курля́ндскім курля́ндскай
курля́ндскаю
курля́ндскім курля́ндскімі
М. курля́ндскім курля́ндскай курля́ндскім курля́ндскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Курма́нава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Курма́нава
Р. Курма́нава
Д. Курма́наву
В. Курма́нава
Т. Курма́навам
М. Курма́наве

курме́шкаць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. курме́шкаю курме́шкаем
2-я ас. курме́шкаеш курме́шкаеце
3-я ас. курме́шкае курме́шкаюць
Прошлы час
м. курме́шкаў курме́шкалі
ж. курме́шкала
н. курме́шкала
Загадны лад
2-я ас. курме́шкай курме́шкайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час курме́шкаючы

Крыніцы: piskunou2012.

Курмялё́ўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Курмялё́ўка
Р. Курмялё́ўкі
Д. Курмялё́ўцы
В. Курмялё́ўку
Т. Курмялё́ўкай
Курмялё́ўкаю
М. Курмялё́ўцы

ку́рна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
ку́рна - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Ку́рневічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ку́рневічы
Р. Ку́рневіч
Ку́рневічаў
Д. Ку́рневічам
В. Ку́рневічы
Т. Ку́рневічамі
М. Ку́рневічах

ку́рнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ку́рнік ку́рнікі
Р. ку́рніка ку́рнікаў
Д. ку́рніку ку́рнікам
В. ку́рнік ку́рнікі
Т. ку́рнікам ку́рнікамі
М. ку́рніку ку́рніках

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

Ку́рнікі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ку́рнікі
Р. Ку́рнікаў
Д. Ку́рнікам
В. Ку́рнікі
Т. Ку́рнікамі
М. Ку́рніках

ку́рніца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ку́рніца ку́рніцы
Р. ку́рніцы ку́рніц
Д. ку́рніцы ку́рніцам
В. ку́рніцу ку́рніцы
Т. ку́рніцай
ку́рніцаю
ку́рніцамі
М. ку́рніцы ку́рніцах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Курніцкі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Курніцкі́
Р. Курніцко́ў
Д. Курніцка́м
В. Курніцкі́
Т. Курніцка́мі
М. Курніцка́х