Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

няўзру́шнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

няўзру́шны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	няўзру́шны	няўзру́шная	няўзру́шнае	няўзру́шныя
Р.	няўзру́шнага	няўзру́шнай няўзру́шнае	няўзру́шнага	няўзру́шных
Д.	няўзру́шнаму	няўзру́шнай	няўзру́шнаму	няўзру́шным
В.	няўзру́шны (неадуш.) няўзру́шнага (адуш.)	няўзру́шную	няўзру́шнае	няўзру́шныя (неадуш.) няўзру́шных (адуш.)
Т.	няўзру́шным	няўзру́шнай няўзру́шнаю	няўзру́шным	няўзру́шнымі
М.	няўзру́шным	няўзру́шнай	няўзру́шным	няўзру́шных

Крыніцы: piskunou2012.

няўкла́дзісты

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	няўкла́дзісты	няўкла́дзістая	няўкла́дзістае	няўкла́дзістыя
Р.	няўкла́дзістага	няўкла́дзістай няўкла́дзістае	няўкла́дзістага	няўкла́дзістых
Д.	няўкла́дзістаму	няўкла́дзістай	няўкла́дзістаму	няўкла́дзістым
В.	няўкла́дзісты (неадуш.) няўкла́дзістага (адуш.)	няўкла́дзістую	няўкла́дзістае	няўкла́дзістыя (неадуш.) няўкла́дзістых (адуш.)
Т.	няўкла́дзістым	няўкла́дзістай няўкла́дзістаю	няўкла́дзістым	няўкла́дзістымі
М.	няўкла́дзістым	няўкла́дзістай	няўкла́дзістым	няўкла́дзістых

Крыніцы: piskunou2012.

няўклю́да

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

няўклю́да

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

няўклю́дна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
няўклю́дна	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

няўклю́днасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

няўклю́дны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	няўклю́дны	няўклю́дная	няўклю́днае	няўклю́дныя
Р.	няўклю́днага	няўклю́днай няўклю́днае	няўклю́днага	няўклю́дных
Д.	няўклю́днаму	няўклю́днай	няўклю́днаму	няўклю́дным
В.	няўклю́дны (неадуш.) няўклю́днага (адуш.)	няўклю́дную	няўклю́днае	няўклю́дныя (неадуш.) няўклю́дных (адуш.)
Т.	няўклю́дным	няўклю́днай няўклю́днаю	няўклю́дным	няўклю́днымі
М.	няўклю́дным	няўклю́днай	няўклю́дным	няўклю́дных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

няўклю́йны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	няўклю́йны	няўклю́йная	няўклю́йнае	няўклю́йныя
Р.	няўклю́йнага	няўклю́йнай няўклю́йнае	няўклю́йнага	няўклю́йных
Д.	няўклю́йнаму	няўклю́йнай	няўклю́йнаму	няўклю́йным
В.	няўклю́йны (неадуш.) няўклю́йнага (адуш.)	няўклю́йную	няўклю́йнае	няўклю́йныя (неадуш.) няўклю́йных (адуш.)
Т.	няўклю́йным	няўклю́йнай няўклю́йнаю	няўклю́йным	няўклю́йнымі
М.	няўклю́йным	няўклю́йнай	няўклю́йным	няўклю́йных

Крыніцы: piskunou2012.

няўко́м

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
няўко́м	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum