Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

старава́ценькі

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	старава́ценькі	старава́ценькая	старава́ценькае	старава́ценькія
Р.	старава́ценькага	старава́ценькай старава́ценькае	старава́ценькага	старава́ценькіх
Д.	старава́ценькаму	старава́ценькай	старава́ценькаму	старава́ценькім
В.	старава́ценькі (неадуш.) старава́ценькага (адуш.)	старава́ценькую	старава́ценькае	старава́ценькія (неадуш.) старава́ценькіх (адуш.)
Т.	старава́ценькім	старава́ценькай старава́ценькаю	старава́ценькім	старава́ценькімі
М.	старава́ценькім	старава́ценькай	старава́ценькім	старава́ценькіх

Крыніцы: piskunou2012.

старава́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

стараве́р

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

стараве́рка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

стараве́рны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	стараве́рны	стараве́рная	стараве́рнае	стараве́рныя
Р.	стараве́рнага	стараве́рнай стараве́рнае	стараве́рнага	стараве́рных
Д.	стараве́рнаму	стараве́рнай	стараве́рнаму	стараве́рным
В.	стараве́рны (неадуш.) стараве́рнага (адуш.)	стараве́рную	стараве́рнае	стараве́рныя (неадуш.) стараве́рных (адуш.)
Т.	стараве́рным	стараве́рнай стараве́рнаю	стараве́рным	стараве́рнымі
М.	стараве́рным	стараве́рнай	стараве́рным	стараве́рных

Крыніцы: piskunou2012.

стараве́рскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	стараве́рскі	стараве́рская	стараве́рскае	стараве́рскія
Р.	стараве́рскага	стараве́рскай стараве́рскае	стараве́рскага	стараве́рскіх
Д.	стараве́рскаму	стараве́рскай	стараве́рскаму	стараве́рскім
В.	стараве́рскі (неадуш.) стараве́рскага (адуш.)	стараве́рскую	стараве́рскае	стараве́рскія (неадуш.) стараве́рскіх (адуш.)
Т.	стараве́рскім	стараве́рскай стараве́рскаю	стараве́рскім	стараве́рскімі
М.	стараве́рскім	стараве́рскай	стараве́рскім	стараве́рскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

стараве́рства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

стараве́чнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

стараве́чны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	стараве́чны	стараве́чная	стараве́чнае	стараве́чныя
Р.	стараве́чнага	стараве́чнай стараве́чнае	стараве́чнага	стараве́чных
Д.	стараве́чнаму	стараве́чнай	стараве́чнаму	стараве́чным
В.	стараве́чны (неадуш.) стараве́чнага (адуш.)	стараве́чную	стараве́чнае	стараве́чныя (неадуш.) стараве́чных (адуш.)
Т.	стараве́чным	стараве́чнай стараве́чнаю	стараве́чным	стараве́чнымі
М.	стараве́чным	стараве́чнай	стараве́чным	стараве́чных

Крыніцы: piskunou2012.

стараве́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	стараве́чны	стараве́чная	стараве́чнае	стараве́чныя
Р.	стараве́чнага	стараве́чнай стараве́чнае	стараве́чнага	стараве́чных
Д.	стараве́чнаму	стараве́чнай	стараве́чнаму	стараве́чным
В.	стараве́чны (неадуш.) стараве́чнага (адуш.)	стараве́чную	стараве́чнае	стараве́чныя (неадуш.) стараве́чных (адуш.)
Т.	стараве́чным	стараве́чнай стараве́чнаю	стараве́чным	стараве́чнымі
М.	стараве́чным	стараве́чнай	стараве́чным	стараве́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum