ню́хальнік
‘асоба - той, хто нюхае (вынюхвае) што-небудзь’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ню́хальнік |
ню́хальнікі |
| Р. |
ню́хальніка |
ню́хальнікаў |
| Д. |
ню́хальніку |
ню́хальнікам |
| В. |
ню́хальніка |
ню́хальнікаў |
| Т. |
ню́хальнікам |
ню́хальнікамі |
| М. |
ню́хальніку |
ню́хальніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
ню́хальнік
‘нос’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ню́хальнік |
ню́хальнікі |
| Р. |
ню́хальніка |
ню́хальнікаў |
| Д. |
ню́хальніку |
ню́хальнікам |
| В. |
ню́хальнік |
ню́хальнікі |
| Т. |
ню́хальнікам |
ню́хальнікамі |
| М. |
ню́хальніку |
ню́хальніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
ню́хальніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ню́хальніца |
ню́хальніцы |
| Р. |
ню́хальніцы |
ню́хальніц |
| Д. |
ню́хальніцы |
ню́хальніцам |
| В. |
ню́хальніцу |
ню́хальніц |
| Т. |
ню́хальніцай ню́хальніцаю |
ню́хальніцамі |
| М. |
ню́хальніцы |
ню́хальніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
ню́хальны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ню́хальны |
ню́хальная |
ню́хальнае |
ню́хальныя |
| Р. |
ню́хальнага |
ню́хальнай ню́хальнае |
ню́хальнага |
ню́хальных |
| Д. |
ню́хальнаму |
ню́хальнай |
ню́хальнаму |
ню́хальным |
| В. |
ню́хальны (неадуш.) ню́хальнага (адуш.) |
ню́хальную |
ню́хальнае |
ню́хальныя (неадуш.) ню́хальных (адуш.) |
| Т. |
ню́хальным |
ню́хальнай ню́хальнаю |
ню́хальным |
ню́хальнымі |
| М. |
ню́хальным |
ню́хальнай |
ню́хальным |
ню́хальных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ню́хальшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ню́хальшчык |
ню́хальшчыкі |
| Р. |
ню́хальшчыка |
ню́хальшчыкаў |
| Д. |
ню́хальшчыку |
ню́хальшчыкам |
| В. |
ню́хальшчыка |
ню́хальшчыкаў |
| Т. |
ню́хальшчыкам |
ню́хальшчыкамі |
| М. |
ню́хальшчыку |
ню́хальшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ню́хальшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ню́хальшчыца |
ню́хальшчыцы |
| Р. |
ню́хальшчыцы |
ню́хальшчыц |
| Д. |
ню́хальшчыцы |
ню́хальшчыцам |
| В. |
ню́хальшчыцу |
ню́хальшчыц |
| Т. |
ню́хальшчыцай ню́хальшчыцаю |
ню́хальшчыцамі |
| М. |
ню́хальшчыцы |
ню́хальшчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ню́ханка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ню́ханка |
| Р. |
ню́ханкі |
| Д. |
ню́ханцы |
| В. |
ню́ханку |
| Т. |
ню́ханкай ню́ханкаю |
| М. |
ню́ханцы |
Крыніцы:
piskunou2012.
ню́ханне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ню́ханне |
| Р. |
ню́хання |
| Д. |
ню́ханню |
| В. |
ню́ханне |
| Т. |
ню́ханнем |
| М. |
ню́ханні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ню́хаўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ню́хаўка |
ню́хаўкі |
| Р. |
ню́хаўкі |
ню́хавак |
| Д. |
ню́хаўцы |
ню́хаўкам |
| В. |
ню́хаўку |
ню́хаўкі |
| Т. |
ню́хаўкай ню́хаўкаю |
ню́хаўкамі |
| М. |
ню́хаўцы |
ню́хаўках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ню́хацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ню́хаюся |
ню́хаемся |
| 2-я ас. |
ню́хаешся |
ню́хаецеся |
| 3-я ас. |
ню́хаецца |
ню́хаюцца |
| Прошлы час |
| м. |
ню́хаўся |
ню́халіся |
| ж. |
ню́халася |
| н. |
ню́халася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ню́хайся |
ню́хайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ню́хаючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.