Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

нумулі́тавы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	нумулі́тавы	нумулі́тавая	нумулі́тавае	нумулі́тавыя
Р.	нумулі́тавага	нумулі́тавай нумулі́тавае	нумулі́тавага	нумулі́тавых
Д.	нумулі́таваму	нумулі́тавай	нумулі́таваму	нумулі́тавым
В.	нумулі́тавы (неадуш.) нумулі́тавага (адуш.)	нумулі́тавую	нумулі́тавае	нумулі́тавыя (неадуш.) нумулі́тавых (адуш.)
Т.	нумулі́тавым	нумулі́тавай нумулі́таваю	нумулі́тавым	нумулі́тавымі
М.	нумулі́тавым	нумулі́тавай	нумулі́тавым	нумулі́тавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

нуната́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

ну́нцый

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

нунча́кі

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Крыніцы: sbm2012.

Ну́рава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Нурвя́нцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Нурвя́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

нурэ́кскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	нурэ́кскі	нурэ́кская	нурэ́кскае	нурэ́кскія
Р.	нурэ́кскага	нурэ́кскай нурэ́кскае	нурэ́кскага	нурэ́кскіх
Д.	нурэ́кскаму	нурэ́кскай	нурэ́кскаму	нурэ́кскім
В.	нурэ́кскі (неадуш.) нурэ́кскага (адуш.)	нурэ́кскую	нурэ́кскае	нурэ́кскія (неадуш.) нурэ́кскіх (адуш.)
Т.	нурэ́кскім	нурэ́кскай нурэ́кскаю	нурэ́кскім	нурэ́кскімі
М.	нурэ́кскім	нурэ́кскай	нурэ́кскім	нурэ́кскіх

Крыніцы: piskunou2012.

нурэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

ну́с

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum