шкадне́йшы
прыметнік, якасны, вышэйшая cтупень параўнання
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
шкадне́йшы |
шкадне́йшая |
шкадне́йшае |
шкадне́йшыя |
| Р. |
шкадне́йшага |
шкадне́йшай шкадне́йшае |
шкадне́йшага |
шкадне́йшых |
| Д. |
шкадне́йшаму |
шкадне́йшай |
шкадне́йшаму |
шкадне́йшым |
| В. |
шкадне́йшы (неадуш.) шкадне́йшага (адуш.) |
шкадне́йшую |
шкадне́йшае |
шкадне́йшыя (неадуш.) шкадне́йшых (адуш.) |
| Т. |
шкадне́йшым |
шкадне́йшай шкадне́йшаю |
шкадне́йшым |
шкадне́йшымі |
| М. |
шкадне́йшым |
шкадне́йшай |
шкадне́йшым |
шкадне́йшых |
Крыніцы:
piskunou2012.
шкадо́ба
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
шкадо́ба |
| Р. |
шкадо́бы |
| Д. |
шкадо́бе |
| В. |
шкадо́бу |
| Т. |
шкадо́бай шкадо́баю |
| М. |
шкадо́бе |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
шкадо́блівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
шкадо́блівасць |
| Р. |
шкадо́блівасці |
| Д. |
шкадо́блівасці |
| В. |
шкадо́блівасць |
| Т. |
шкадо́блівасцю |
| М. |
шкадо́блівасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
шкадо́бнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шкадо́бнік |
шкадо́бнікі |
| Р. |
шкадо́бніка |
шкадо́бнікаў |
| Д. |
шкадо́бніку |
шкадо́бнікам |
| В. |
шкадо́бніка |
шкадо́бнікаў |
| Т. |
шкадо́бнікам |
шкадо́бнікамі |
| М. |
шкадо́бніку |
шкадо́бніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
шкадо́бніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шкадо́бніца |
шкадо́бніцы |
| Р. |
шкадо́бніцы |
шкадо́бніц |
| Д. |
шкадо́бніцы |
шкадо́бніцам |
| В. |
шкадо́бніцу |
шкадо́бніц |
| Т. |
шкадо́бніцай шкадо́бніцаю |
шкадо́бніцамі |
| М. |
шкадо́бніцы |
шкадо́бніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
шкадо́ўнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шкадо́ўнік |
шкадо́ўнікі |
| Р. |
шкадо́ўніка |
шкадо́ўнікаў |
| Д. |
шкадо́ўніку |
шкадо́ўнікам |
| В. |
шкадо́ўніка |
шкадо́ўнікаў |
| Т. |
шкадо́ўнікам |
шкадо́ўнікамі |
| М. |
шкадо́ўніку |
шкадо́ўніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
шкадо́ўніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шкадо́ўніца |
шкадо́ўніцы |
| Р. |
шкадо́ўніцы |
шкадо́ўніц |
| Д. |
шкадо́ўніцы |
шкадо́ўніцам |
| В. |
шкадо́ўніцу |
шкадо́ўніц |
| Т. |
шкадо́ўніцай шкадо́ўніцаю |
шкадо́ўніцамі |
| М. |
шкадо́ўніцы |
шкадо́ўніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.