Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Стампялі́шкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Стамяро́ўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	Стамяро́ўшчына
Р.	Стамяро́ўшчыны
Д.	Стамяро́ўшчыне
В.	Стамяро́ўшчыну
Т.	Стамяро́ўшчынай Стамяро́ўшчынаю
М.	Стамяро́ўшчыне

ста́н

‘лагер, месца стаянкі; машына ці сістэма машын для апрацоўкі металу’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ста́н

‘тулава, фігура; ліф; становішча; войска, адзін з ваюючых бакоў; катэгорыя дзеяслова’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ста́н

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

станавіта

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
станавіта	станавіцей	-

Крыніцы: piskunou2012.

станаві́тасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

станаві́ты

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	станаві́ты	станаві́тая	станаві́тае	станаві́тыя
Р.	станаві́тага	станаві́тай станаві́тае	станаві́тага	станаві́тых
Д.	станаві́таму	станаві́тай	станаві́таму	станаві́тым
В.	станаві́ты (неадуш.) станаві́тага (адуш.)	станаві́тую	станаві́тае	станаві́тыя (неадуш.) станаві́тых (адуш.)
Т.	станаві́тым	станаві́тай станаві́таю	станаві́тым	станаві́тымі
М.	станаві́тым	станаві́тай	станаві́тым	станаві́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

станаві́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

станаві́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Verbum