Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ку́нцаўшчынскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ку́нцаўшчынскі	ку́нцаўшчынская	ку́нцаўшчынскае	ку́нцаўшчынскія
Р.	ку́нцаўшчынскага	ку́нцаўшчынскай ку́нцаўшчынскае	ку́нцаўшчынскага	ку́нцаўшчынскіх
Д.	ку́нцаўшчынскаму	ку́нцаўшчынскай	ку́нцаўшчынскаму	ку́нцаўшчынскім
В.	ку́нцаўшчынскі (неадуш.) ку́нцаўшчынскага (адуш.)	ку́нцаўшчынскую	ку́нцаўшчынскае	ку́нцаўшчынскія (неадуш.) ку́нцаўшчынскіх (адуш.)
Т.	ку́нцаўшчынскім	ку́нцаўшчынскай ку́нцаўшчынскаю	ку́нцаўшчынскім	ку́нцаўшчынскімі
М.	ку́нцаўшчынскім	ку́нцаўшчынскай	ку́нцаўшчынскім	ку́нцаўшчынскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Ку́нцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

кунцы́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Кунцэ́вічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Куньлу́нь

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

ку́па

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

купава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

купава́ты

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	купава́ты	купава́тая	купава́тае	купава́тыя
Р.	купава́тага	купава́тай купава́тае	купава́тага	купава́тых
Д.	купава́таму	купава́тай	купава́таму	купава́тым
В.	купава́ты (неадуш.) купава́тага (адуш.)	купава́тую	купава́тае	купава́тыя (неадуш.) купава́тых (адуш.)
Т.	купава́тым	купава́тай купава́таю	купава́тым	купава́тымі
М.	купава́тым	купава́тай	купава́тым	купава́тых

Крыніцы: piskunou2012.

купава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

купа́ж

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Verbum