несумяшча́льна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| несумяшча́льна |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
несумяшча́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
несумяшча́льнасць |
| Р. |
несумяшча́льнасці |
| Д. |
несумяшча́льнасці |
| В. |
несумяшча́льнасць |
| Т. |
несумяшча́льнасцю |
| М. |
несумяшча́льнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
несумяшча́льны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
несумяшча́льны |
несумяшча́льная |
несумяшча́льнае |
несумяшча́льныя |
| Р. |
несумяшча́льнага |
несумяшча́льнай несумяшча́льнае |
несумяшча́льнага |
несумяшча́льных |
| Д. |
несумяшча́льнаму |
несумяшча́льнай |
несумяшча́льнаму |
несумяшча́льным |
| В. |
несумяшча́льны (неадуш.) несумяшча́льнага (адуш.) |
несумяшча́льную |
несумяшча́льнае |
несумяшча́льныя (неадуш.) несумяшча́льных (адуш.) |
| Т. |
несумяшча́льным |
несумяшча́льнай несумяшча́льнаю |
несумяшча́льным |
несумяшча́льнымі |
| М. |
несумяшча́льным |
несумяшча́льнай |
несумяшча́льным |
несумяшча́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
несумяшча́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
несумяшча́льны |
несумяшча́льная |
несумяшча́льнае |
несумяшча́льныя |
| Р. |
несумяшча́льнага |
несумяшча́льнай несумяшча́льнае |
несумяшча́льнага |
несумяшча́льных |
| Д. |
несумяшча́льнаму |
несумяшча́льнай |
несумяшча́льнаму |
несумяшча́льным |
| В. |
несумяшча́льны (неадуш.) несумяшча́льнага (адуш.) |
несумяшча́льную |
несумяшча́льнае |
несумяшча́льныя (неадуш.) несумяшча́льных (адуш.) |
| Т. |
несумяшча́льным |
несумяшча́льнай несумяшча́льнаю |
несумяшча́льным |
несумяшча́льнымі |
| М. |
несумяшча́льным |
несумяшча́льнай |
несумяшча́льным |
несумяшча́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
несупада́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
несупада́нне |
несупада́нні |
| Р. |
несупада́ння |
несупада́нняў |
| Д. |
несупада́нню |
несупада́нням |
| В. |
несупада́нне |
несупада́нні |
| Т. |
несупада́ннем |
несупада́ннямі |
| М. |
несупада́нні |
несупада́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
несупада́ючы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
несупада́ючы |
несупада́ючая |
несупада́ючае |
несупада́ючыя |
| Р. |
несупада́ючага |
несупада́ючай несупада́ючае |
несупада́ючага |
несупада́ючых |
| Д. |
несупада́ючаму |
несупада́ючай |
несупада́ючаму |
несупада́ючым |
| В. |
несупада́ючы (неадуш.) |
несупада́ючую |
несупада́ючае |
несупада́ючыя (неадуш.) |
| Т. |
несупада́ючым |
несупада́ючай несупада́ючаю |
несупада́ючым |
несупада́ючымі |
| М. |
несупада́ючым |
несупада́ючай |
несупада́ючым |
несупада́ючых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012.
несупадзе́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
несупадзе́нне |
| Р. |
несупадзе́ння |
| Д. |
несупадзе́нню |
| В. |
несупадзе́нне |
| Т. |
несупадзе́ннем |
| М. |
несупадзе́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.