кумпя́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кумпя́чны |
кумпя́чная |
кумпя́чнае |
кумпя́чныя |
| Р. |
кумпя́чнага |
кумпя́чнай кумпя́чнае |
кумпя́чнага |
кумпя́чных |
| Д. |
кумпя́чнаму |
кумпя́чнай |
кумпя́чнаму |
кумпя́чным |
| В. |
кумпя́чны (неадуш.) кумпя́чнага (адуш.) |
кумпя́чную |
кумпя́чнае |
кумпя́чныя (неадуш.) кумпя́чных (адуш.) |
| Т. |
кумпя́чным |
кумпя́чнай кумпя́чнаю |
кумпя́чным |
кумпя́чнымі |
| М. |
кумпя́чным |
кумпя́чнай |
кумпя́чным |
кумпя́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кумпя́чына
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
кумпя́чына |
| Р. |
кумпя́чыны |
| Д. |
кумпя́чыне |
| В. |
кумпя́чыну |
| Т. |
кумпя́чынай кумпя́чынаю |
| М. |
кумпя́чыне |
Іншыя варыянты:
кумпячы́на.
Крыніцы:
piskunou2012.
кумпячы́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
кумпячы́на |
| Р. |
кумпячы́ны |
| Д. |
кумпячы́не |
| В. |
кумпячы́ну |
| Т. |
кумпячы́най кумпячы́наю |
| М. |
кумпячы́не |
Іншыя варыянты:
кумпя́чына.
Крыніцы:
piskunou2012.
кумулява́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кумулява́ны |
кумулява́ная |
кумулява́нае |
кумулява́ныя |
| Р. |
кумулява́нага |
кумулява́най кумулява́нае |
кумулява́нага |
кумулява́ных |
| Д. |
кумулява́наму |
кумулява́най |
кумулява́наму |
кумулява́ным |
| В. |
кумулява́ны (неадуш.) кумулява́нага (адуш.) |
кумулява́ную |
кумулява́нае |
кумулява́ныя (неадуш.) кумулява́ных (адуш.) |
| Т. |
кумулява́ным |
кумулява́най кумулява́наю |
кумулява́ным |
кумулява́нымі |
| М. |
кумулява́ным |
кумулява́най |
кумулява́ным |
кумулява́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
кумулява́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кумулява́ны |
кумулява́ная |
кумулява́нае |
кумулява́ныя |
| Р. |
кумулява́нага |
кумулява́най кумулява́нае |
кумулява́нага |
кумулява́ных |
| Д. |
кумулява́наму |
кумулява́най |
кумулява́наму |
кумулява́ным |
| В. |
кумулява́ны (неадуш.) кумулява́нага (адуш.) |
кумулява́ную |
кумулява́нае |
кумулява́ныя (неадуш.) кумулява́ных (адуш.) |
| Т. |
кумулява́ным |
кумулява́най кумулява́наю |
кумулява́ным |
кумулява́нымі |
| М. |
кумулява́ным |
кумулява́най |
кумулява́ным |
кумулява́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
кумуляты́ўнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
кумуляты́ўнасць |
| Р. |
кумуляты́ўнасці |
| Д. |
кумуляты́ўнасці |
| В. |
кумуляты́ўнасць |
| Т. |
кумуляты́ўнасцю |
| М. |
кумуляты́ўнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
кумуляты́ўны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кумуляты́ўны |
кумуляты́ўная |
кумуляты́ўнае |
кумуляты́ўныя |
| Р. |
кумуляты́ўнага |
кумуляты́ўнай кумуляты́ўнае |
кумуляты́ўнага |
кумуляты́ўных |
| Д. |
кумуляты́ўнаму |
кумуляты́ўнай |
кумуляты́ўнаму |
кумуляты́ўным |
| В. |
кумуляты́ўны (неадуш.) кумуляты́ўнага (адуш.) |
кумуляты́ўную |
кумуляты́ўнае |
кумуляты́ўныя (неадуш.) кумуляты́ўных (адуш.) |
| Т. |
кумуляты́ўным |
кумуляты́ўнай кумуляты́ўнаю |
кумуляты́ўным |
кумуляты́ўнымі |
| М. |
кумуляты́ўным |
кумуляты́ўнай |
кумуляты́ўным |
кумуляты́ўных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.