кульмінацы́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кульмінацы́йны |
кульмінацы́йная |
кульмінацы́йнае |
кульмінацы́йныя |
| Р. |
кульмінацы́йнага |
кульмінацы́йнай кульмінацы́йнае |
кульмінацы́йнага |
кульмінацы́йных |
| Д. |
кульмінацы́йнаму |
кульмінацы́йнай |
кульмінацы́йнаму |
кульмінацы́йным |
| В. |
кульмінацы́йны (неадуш.) кульмінацы́йнага (адуш.) |
кульмінацы́йную |
кульмінацы́йнае |
кульмінацы́йныя (неадуш.) кульмінацы́йных (адуш.) |
| Т. |
кульмінацы́йным |
кульмінацы́йнай кульмінацы́йнаю |
кульмінацы́йным |
кульмінацы́йнымі |
| М. |
кульмінацы́йным |
кульмінацы́йнай |
кульмінацы́йным |
кульмінацы́йных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кульміна́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
кульміна́цыя |
| Р. |
кульміна́цыі |
| Д. |
кульміна́цыі |
| В. |
кульміна́цыю |
| Т. |
кульміна́цыяй кульміна́цыяю |
| М. |
кульміна́цыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кульміні́раваць
дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
кульміні́руе |
кульміні́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
кульміні́раваў |
кульміні́равалі |
| ж. |
кульміні́равала |
| н. |
кульміні́равала |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012.
кульміні́раваць
дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
кульміні́руе |
кульміні́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
кульміні́раваў |
кульміні́равалі |
| ж. |
кульміні́равала |
| н. |
кульміні́равала |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012.
Ку́льнева
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ку́льнева |
| Р. |
Ку́льнева |
| Д. |
Ку́льневу |
| В. |
Ку́льнева |
| Т. |
Ку́льневам |
| М. |
Ку́льневе |
Кульні́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Кульні́ |
| Р. |
Кульнё́ў |
| Д. |
Кульня́м |
| В. |
Кульні́ |
| Т. |
Кульня́мі |
| М. |
Кульня́х |
кульну́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
кульну́ся |
кульнё́мся |
| 2-я ас. |
кульне́шся |
кульняце́ся |
| 3-я ас. |
кульне́цца |
кульну́цца |
| Прошлы час |
| м. |
кульну́ўся |
кульну́ліся |
| ж. |
кульну́лася |
| н. |
кульну́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
кульні́ся |
кульні́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
кульну́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кульну́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
кульну́ |
кульнё́м |
| 2-я ас. |
кульне́ш |
кульняце́ |
| 3-я ас. |
кульне́ |
кульну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
кульну́ў |
кульну́лі |
| ж. |
кульну́ла |
| н. |
кульну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
кульні́ |
кульні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
кульну́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ку́льт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ку́льт |
| Р. |
ку́льту |
| Д. |
ку́льту |
| В. |
ку́льт |
| Т. |
ку́льтам |
| М. |
ку́льце |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
культабслуго́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
культабслуго́ўванне |
| Р. |
культабслуго́ўвання |
| Д. |
культабслуго́ўванню |
| В. |
культабслуго́ўванне |
| Т. |
культабслуго́ўваннем |
| М. |
культабслуго́ўванні |
Крыніцы:
piskunou2012.