Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

кульмінацы́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кульмінацы́йны кульмінацы́йная кульмінацы́йнае кульмінацы́йныя
Р. кульмінацы́йнага кульмінацы́йнай
кульмінацы́йнае
кульмінацы́йнага кульмінацы́йных
Д. кульмінацы́йнаму кульмінацы́йнай кульмінацы́йнаму кульмінацы́йным
В. кульмінацы́йны (неадуш.)
кульмінацы́йнага (адуш.)
кульмінацы́йную кульмінацы́йнае кульмінацы́йныя (неадуш.)
кульмінацы́йных (адуш.)
Т. кульмінацы́йным кульмінацы́йнай
кульмінацы́йнаю
кульмінацы́йным кульмінацы́йнымі
М. кульмінацы́йным кульмінацы́йнай кульмінацы́йным кульмінацы́йных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кульміна́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. кульміна́цыя
Р. кульміна́цыі
Д. кульміна́цыі
В. кульміна́цыю
Т. кульміна́цыяй
кульміна́цыяю
М. кульміна́цыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кульміні́раваць

дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. кульміні́руе кульміні́руюць
Прошлы час
м. кульміні́раваў кульміні́равалі
ж. кульміні́равала
н. кульміні́равала

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012.

кульміні́раваць

дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. кульміні́руе кульміні́руюць
Прошлы час
м. кульміні́раваў кульміні́равалі
ж. кульміні́равала
н. кульміні́равала

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012.

Ку́льнева

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ку́льнева
Р. Ку́льнева
Д. Ку́льневу
В. Ку́льнева
Т. Ку́льневам
М. Ку́льневе

Кульні́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Кульні́
Р. Кульнё́ў
Д. Кульня́м
В. Кульні́
Т. Кульня́мі
М. Кульня́х

кульну́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. кульну́ся кульнё́мся
2-я ас. кульне́шся кульняце́ся
3-я ас. кульне́цца кульну́цца
Прошлы час
м. кульну́ўся кульну́ліся
ж. кульну́лася
н. кульну́лася
Загадны лад
2-я ас. кульні́ся кульні́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час кульну́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кульну́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. кульну́ кульнё́м
2-я ас. кульне́ш кульняце́
3-я ас. кульне́ кульну́ць
Прошлы час
м. кульну́ў кульну́лі
ж. кульну́ла
н. кульну́ла
Загадны лад
2-я ас. кульні́ кульні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час кульну́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ку́льт

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. ку́льт
Р. ку́льту
Д. ку́льту
В. ку́льт
Т. ку́льтам
М. ку́льце

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

культабслуго́ўванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. культабслуго́ўванне
Р. культабслуго́ўвання
Д. культабслуго́ўванню
В. культабслуго́ўванне
Т. культабслуго́ўваннем
М. культабслуго́ўванні

Крыніцы: piskunou2012.