кульба́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кульба́чаны |
кульба́чаная |
кульба́чанае |
кульба́чаныя |
| Р. |
кульба́чанага |
кульба́чанай кульба́чанае |
кульба́чанага |
кульба́чаных |
| Д. |
кульба́чанаму |
кульба́чанай |
кульба́чанаму |
кульба́чаным |
| В. |
кульба́чаны (неадуш.) кульба́чанага (адуш.) |
кульба́чаную |
кульба́чанае |
кульба́чаныя (неадуш.) кульба́чаных (адуш.) |
| Т. |
кульба́чаным |
кульба́чанай кульба́чанаю |
кульба́чаным |
кульба́чанымі |
| М. |
кульба́чаным |
кульба́чанай |
кульба́чаным |
кульба́чаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
ку́льбачка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ку́льбачка |
ку́льбачкі |
| Р. |
ку́льбачкі |
ку́льбачак |
| Д. |
ку́льбачцы |
ку́льбачкам |
| В. |
ку́льбачку |
ку́льбачкі |
| Т. |
ку́льбачкай ку́льбачкаю |
ку́льбачкамі |
| М. |
ку́льбачцы |
ку́льбачках |
Крыніцы:
piskunou2012.
кульба́чка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кульба́чка |
кульба́чкі |
| Р. |
кульба́чкі |
кульба́чак |
| Д. |
кульба́чцы |
кульба́чкам |
| В. |
кульба́чку |
кульба́чкі |
| Т. |
кульба́чкай кульба́чкаю |
кульба́чкамі |
| М. |
кульба́чцы |
кульба́чках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Кульба́чына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Кульба́чына |
| Р. |
Кульба́чына |
| Д. |
Кульба́чыну |
| В. |
Кульба́чына |
| Т. |
Кульба́чынам |
| М. |
Кульба́чыне |
кульба́чыць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
кульба́чу |
кульба́чым |
| 2-я ас. |
кульба́чыш |
кульба́чыце |
| 3-я ас. |
кульба́чыць |
кульба́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
кульба́чыў |
кульба́чылі |
| ж. |
кульба́чыла |
| н. |
кульба́чыла |
Крыніцы:
piskunou2012.
кульбі́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кульбі́т |
кульбі́ты |
| Р. |
кульбі́та |
кульбі́таў |
| Д. |
кульбі́ту |
кульбі́там |
| В. |
кульбі́т |
кульбі́ты |
| Т. |
кульбі́там |
кульбі́тамі |
| М. |
кульбі́це |
кульбі́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
кульга́васць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
кульга́васць |
| Р. |
кульга́васці |
| Д. |
кульга́васці |
| В. |
кульга́васць |
| Т. |
кульга́васцю |
| М. |
кульга́васці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кульга́вая
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| ж. |
- |
| Н. |
кульга́вая |
кульга́выя |
| Р. |
кульга́вай |
кульга́вых |
| Д. |
кульга́вай |
кульга́вым |
| В. |
кульга́вую |
кульга́вых |
| Т. |
кульга́вай кульга́ваю |
кульга́вымі |
| М. |
кульга́вай |
кульга́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
кульга́вець
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
кульга́вею |
кульга́веем |
| 2-я ас. |
кульга́вееш |
кульга́вееце |
| 3-я ас. |
кульга́вее |
кульга́веюць |
| Прошлы час |
| м. |
кульга́веў |
кульга́велі |
| ж. |
кульга́вела |
| н. |
кульга́вела |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.