грыману́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
грыману́ся |
грыманё́мся |
| 2-я ас. |
грымане́шся |
грыманяце́ся |
| 3-я ас. |
грымане́цца |
грыману́цца |
| Прошлы час |
| м. |
грыману́ўся |
грыману́ліся |
| ж. |
грыману́лася |
| н. |
грыману́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
грымані́ся |
грымані́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
грыману́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
грыману́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
грыману́ |
грыманё́м |
| 2-я ас. |
грымане́ш |
грыманяце́ |
| 3-я ас. |
грымане́ |
грыману́ць |
| Прошлы час |
| м. |
грыману́ў |
грыману́лі |
| ж. |
грыману́ла |
| н. |
грыману́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
грымані́ |
грымані́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
грыману́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
грыма́са
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
грыма́са |
грыма́сы |
| Р. |
грыма́сы |
грыма́с |
| Д. |
грыма́се |
грыма́сам |
| В. |
грыма́су |
грыма́сы |
| Т. |
грыма́сай грыма́саю |
грыма́самі |
| М. |
грыма́се |
грыма́сах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
грыма́сіць
‘рабіць грымасы’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
грыма́шу |
грыма́сім |
| 2-я ас. |
грыма́сіш |
грыма́сіце |
| 3-я ас. |
грыма́сіць |
грыма́сяць |
| Прошлы час |
| м. |
грыма́сіў |
грыма́сілі |
| ж. |
грыма́сіла |
| н. |
грыма́сіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
грыма́сь |
грыма́сьце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
грыма́сячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
грыма́ска
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
грыма́ска |
грыма́скі |
| Р. |
грыма́скі |
грыма́сак |
| Д. |
грыма́сцы |
грыма́скам |
| В. |
грыма́ску |
грыма́скі |
| Т. |
грыма́скай грыма́скаю |
грыма́скамі |
| М. |
грыма́сцы |
грыма́сках |
Крыніцы:
piskunou2012.
грыма́снік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
грыма́снік |
грыма́снікі |
| Р. |
грыма́сніка |
грыма́снікаў |
| Д. |
грыма́сніку |
грыма́снікам |
| В. |
грыма́сніка |
грыма́снікаў |
| Т. |
грыма́снікам |
грыма́снікамі |
| М. |
грыма́сніку |
грыма́сніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
грыма́сніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
грыма́сніца |
грыма́сніцы |
| Р. |
грыма́сніцы |
грыма́сніц |
| Д. |
грыма́сніцы |
грыма́сніцам |
| В. |
грыма́сніцу |
грыма́сніц |
| Т. |
грыма́сніцай грыма́сніцаю |
грыма́сніцамі |
| М. |
грыма́сніцы |
грыма́сніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
грыма́снічанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
грыма́снічанне |
грыма́снічанні |
| Р. |
грыма́снічання |
грыма́снічанняў |
| Д. |
грыма́снічанню |
грыма́снічанням |
| В. |
грыма́снічанне |
грыма́снічанні |
| Т. |
грыма́снічаннем |
грыма́снічаннямі |
| М. |
грыма́снічанні |
грыма́снічаннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
грыма́снічаць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
грыма́снічаю |
грыма́снічаем |
| 2-я ас. |
грыма́снічаеш |
грыма́снічаеце |
| 3-я ас. |
грыма́снічае |
грыма́снічаюць |
| Прошлы час |
| м. |
грыма́снічаў |
грыма́снічалі |
| ж. |
грыма́снічала |
| н. |
грыма́снічала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
грыма́снічай |
грыма́снічайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
грыма́снічаючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
грымата́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
грымата́нне |
| Р. |
грымата́ння |
| Д. |
грымата́нню |
| В. |
грымата́нне |
| Т. |
грымата́ннем |
| М. |
грымата́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.