прызе́місты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прызе́місты |
прызе́містая |
прызе́містае |
прызе́містыя |
| Р. |
прызе́містага |
прызе́містай прызе́містае |
прызе́містага |
прызе́містых |
| Д. |
прызе́містаму |
прызе́містай |
прызе́містаму |
прызе́містым |
| В. |
прызе́місты (неадуш.) прызе́містага (адуш.) |
прызе́містую |
прызе́містае |
прызе́містыя (неадуш.) прызе́містых (адуш.) |
| Т. |
прызе́містым |
прызе́містай прызе́містаю |
прызе́містым |
прызе́містымі |
| М. |
прызе́містым |
прызе́містай |
прызе́містым |
прызе́містых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
прызе́міцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прызе́млюся |
прызе́мімся |
| 2-я ас. |
прызе́мішся |
прызе́міцеся |
| 3-я ас. |
прызе́міцца |
прызе́мяцца |
| Прошлы час |
| м. |
прызе́міўся |
прызе́міліся |
| ж. |
прызе́мілася |
| н. |
прызе́мілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прызе́мся |
прызе́мцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прызе́міўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прызе́міць
‘апусціць каго-небудзь, што-небудзь на зямлю’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прызе́млю |
прызе́мім |
| 2-я ас. |
прызе́міш |
прызе́міце |
| 3-я ас. |
прызе́міць |
прызе́мяць |
| Прошлы час |
| м. |
прызе́міў |
прызе́мілі |
| ж. |
прызе́міла |
| н. |
прызе́міла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прызе́м |
прызе́мце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прызе́міўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прызе́млена
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| прызе́млена |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
прызе́мленасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прызе́мленасць |
| Р. |
прызе́мленасці |
| Д. |
прызе́мленасці |
| В. |
прызе́мленасць |
| Т. |
прызе́мленасцю |
| М. |
прызе́мленасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прызе́млены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прызе́млены |
прызе́мленая |
прызе́мленае |
прызе́мленыя |
| Р. |
прызе́мленага |
прызе́мленай прызе́мленае |
прызе́мленага |
прызе́мленых |
| Д. |
прызе́мленаму |
прызе́мленай |
прызе́мленаму |
прызе́мленым |
| В. |
прызе́млены (неадуш.) прызе́мленага (адуш.) |
прызе́мленую |
прызе́мленае |
прызе́мленыя (неадуш.) прызе́мленых (адуш.) |
| Т. |
прызе́мленым |
прызе́мленай прызе́мленаю |
прызе́мленым |
прызе́мленымі |
| М. |
прызе́мленым |
прызе́мленай |
прызе́мленым |
прызе́мленых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прызе́млены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прызе́млены |
прызе́мленая |
прызе́мленае |
прызе́мленыя |
| Р. |
прызе́мленага |
прызе́мленай прызе́мленае |
прызе́мленага |
прызе́мленых |
| Д. |
прызе́мленаму |
прызе́мленай |
прызе́мленаму |
прызе́мленым |
| В. |
прызе́млены (неадуш.) прызе́мленага (адуш.) |
прызе́мленую |
прызе́мленае |
прызе́мленыя (неадуш.) прызе́мленых (адуш.) |
| Т. |
прызе́мленым |
прызе́мленай прызе́мленаю |
прызе́мленым |
прызе́мленымі |
| М. |
прызе́мленым |
прызе́мленай |
прызе́мленым |
прызе́мленых |
Кароткая форма: прызе́млена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прызе́мны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прызе́мны |
прызе́мная |
прызе́мнае |
прызе́мныя |
| Р. |
прызе́мнага |
прызе́мнай прызе́мнае |
прызе́мнага |
прызе́мных |
| Д. |
прызе́мнаму |
прызе́мнай |
прызе́мнаму |
прызе́мным |
| В. |
прызе́мны (неадуш.) прызе́мнага (адуш.) |
прызе́мную |
прызе́мнае |
прызе́мныя (неадуш.) прызе́мных (адуш.) |
| Т. |
прызе́мным |
прызе́мнай прызе́мнаю |
прызе́мным |
прызе́мнымі |
| М. |
прызе́мным |
прызе́мнай |
прызе́мным |
прызе́мных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
прызё́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прызё́р |
прызё́ры |
| Р. |
прызё́ра |
прызё́раў |
| Д. |
прызё́ру |
прызё́рам |
| В. |
прызё́ра |
прызё́раў |
| Т. |
прызё́рам |
прызё́рамі |
| М. |
прызё́ру |
прызё́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прызё́рка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прызё́рка |
прызё́ркі |
| Р. |
прызё́ркі |
прызё́рак |
| Д. |
прызё́рцы |
прызё́ркам |
| В. |
прызё́рку |
прызё́рак |
| Т. |
прызё́ркай прызё́ркаю |
прызё́ркамі |
| М. |
прызё́рцы |
прызё́рках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.