нашыўны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
нашыўны́ |
нашыўна́я |
нашыўно́е |
нашыўны́я |
| Р. |
нашыўно́га |
нашыўно́й нашыўно́е |
нашыўно́га |
нашыўны́х |
| Д. |
нашыўно́му |
нашыўно́й |
нашыўно́му |
нашыўны́м |
| В. |
нашыўны́ (неадуш.) нашыўно́га (адуш.) |
нашыўну́ю |
нашыўно́е |
нашыўны́я (неадуш.) нашыўны́х (адуш.) |
| Т. |
нашыўны́м |
нашыўно́й нашыўно́ю |
нашыўны́м |
нашыўны́мі |
| М. |
нашыўны́м |
нашыўно́й |
нашыўны́м |
нашыўны́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
нашы́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
нашы́юся |
нашы́емся |
| 2-я ас. |
нашы́ешся |
нашы́ецеся |
| 3-я ас. |
нашы́ецца |
нашы́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
нашы́ўся |
нашы́ліся |
| ж. |
нашы́лася |
| н. |
нашы́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
нашы́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
нашы́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
нашы́ю |
нашы́ем |
| 2-я ас. |
нашы́еш |
нашы́еце |
| 3-я ас. |
нашы́е |
нашы́юць |
| Прошлы час |
| м. |
нашы́ў |
нашы́лі |
| ж. |
нашы́ла |
| н. |
нашы́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
нашы́й |
нашы́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
нашы́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
нашы́шкацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
нашы́шкаюся |
нашы́шкаемся |
| 2-я ас. |
нашы́шкаешся |
нашы́шкаецеся |
| 3-я ас. |
нашы́шкаецца |
нашы́шкаюцца |
| Прошлы час |
| м. |
нашы́шкаўся |
нашы́шкаліся |
| ж. |
нашы́шкалася |
| н. |
нашы́шкалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
нашы́шкайся |
нашы́шкайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
нашы́шкаўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
нашэ́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нашэ́льнік |
нашэ́льнікі |
| Р. |
нашэ́льніка |
нашэ́льнікаў |
| Д. |
нашэ́льніку |
нашэ́льнікам |
| В. |
нашэ́льніка |
нашэ́льнікаў |
| Т. |
нашэ́льнікам |
нашэ́льнікамі |
| М. |
нашэ́льніку |
нашэ́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
нашэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
нашэ́нне |
| Р. |
нашэ́ння |
| Д. |
нашэ́нню |
| В. |
нашэ́нне |
| Т. |
нашэ́ннем |
| М. |
нашэ́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
нашэ́ннік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нашэ́ннік |
нашэ́ннікі |
| Р. |
нашэ́нніка |
нашэ́ннікаў |
| Д. |
нашэ́нніку |
нашэ́ннікам |
| В. |
нашэ́нніка |
нашэ́ннікаў |
| Т. |
нашэ́ннікам |
нашэ́ннікамі |
| М. |
нашэ́нніку |
нашэ́нніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
нашэ́нніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нашэ́нніца |
нашэ́нніцы |
| Р. |
нашэ́нніцы |
нашэ́нніц |
| Д. |
нашэ́нніцы |
нашэ́нніцам |
| В. |
нашэ́нніцу |
нашэ́нніц |
| Т. |
нашэ́нніцай нашэ́нніцаю |
нашэ́нніцамі |
| М. |
нашэ́нніцы |
нашэ́нніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
нашэ́пт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нашэ́пт |
нашэ́пты |
| Р. |
нашэ́пту |
нашэ́птаў |
| Д. |
нашэ́пту |
нашэ́птам |
| В. |
нашэ́пт |
нашэ́пты |
| Т. |
нашэ́птам |
нашэ́птамі |
| М. |
нашэ́пце |
нашэ́птах |
Крыніцы:
piskunou2012.
нашэ́птванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нашэ́птванне |
нашэ́птванні |
| Р. |
нашэ́птвання |
нашэ́птванняў |
| Д. |
нашэ́птванню |
нашэ́птванням |
| В. |
нашэ́птванне |
нашэ́птванні |
| Т. |
нашэ́птваннем |
нашэ́птваннямі |
| М. |
нашэ́птванні |
нашэ́птваннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.