Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

нашушэ́рыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. нашушэ́рыцца нашушэ́рацца
Прошлы час
м. нашушэ́рыўся нашушэ́рыліся
ж. нашушэ́рылася
н. нашушэ́рылася
Дзеепрыслоўе
прош. час нашушэ́рыўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

на́шча

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
на́шча - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

нашчабята́ць

‘нашчабятаць што-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. нашчабячу́ нашчабе́чам
2-я ас. нашчабе́чаш нашчабе́чаце
3-я ас. нашчабе́ча нашчабе́чуць
Прошлы час
м. нашчабята́ў нашчабята́лі
ж. нашчабята́ла
н. нашчабята́ла
Загадны лад
2-я ас. нашчабячы́ нашчабячы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час нашчабята́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

нашча́дак

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. нашча́дак нашча́дкі
Р. нашча́дка нашча́дкаў
Д. нашча́дку нашча́дкам
В. нашча́дка нашча́дкаў
Т. нашча́дкам нашча́дкамі
М. нашча́дку нашча́дках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

нашча́ддзе

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. нашча́ддзе
Р. нашча́ддзя
Д. нашча́ддзю
В. нашча́ддзе
Т. нашча́ддзем
М. нашча́ддзі

Крыніцы: piskunou2012.

на́шчадзь

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. на́шчадзь
Р. нашчадзі
Д. нашчадзі
В. на́шчадзь
Т. нашчаддзю
М. нашчадзі

Крыніцы: piskunou2012.

нашчадкавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. нашчадкавы нашчадкавая нашчадкавае нашчадкавыя
Р. нашчадкавага нашчадкавай
нашчадкавае
нашчадкавага нашчадкавых
Д. нашчадкаваму нашчадкавай нашчадкаваму нашчадкавым
В. нашчадкавы
нашчадкавага
нашчадкавую нашчадкавае нашчадкавыя
Т. нашчадкавым нашчадкавай
нашчадкаваю
нашчадкавым нашчадкавымі
М. нашчадкавым нашчадкавай нашчадкавым нашчадкавых

нашчако́м

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
нашчако́м - -

Крыніцы: piskunou2012.

нашчапа́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. нашчапа́ны нашчапа́ная нашчапа́нае нашчапа́ныя
Р. нашчапа́нага нашчапа́най
нашчапа́нае
нашчапа́нага нашчапа́ных
Д. нашчапа́наму нашчапа́най нашчапа́наму нашчапа́ным
В. нашчапа́ны (неадуш.)
нашчапа́нага (адуш.)
нашчапа́ную нашчапа́нае нашчапа́ныя (неадуш.)
нашчапа́ных (адуш.)
Т. нашчапа́ным нашчапа́най
нашчапа́наю
нашчапа́ным нашчапа́нымі
М. нашчапа́ным нашчапа́най нашчапа́ным нашчапа́ных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

нашчапа́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. нашчапа́ны нашчапа́ная нашчапа́нае нашчапа́ныя
Р. нашчапа́нага нашчапа́най
нашчапа́нае
нашчапа́нага нашчапа́ных
Д. нашчапа́наму нашчапа́най нашчапа́наму нашчапа́ным
В. нашчапа́ны (неадуш.)
нашчапа́нага (адуш.)
нашчапа́ную нашчапа́нае нашчапа́ныя (неадуш.)
нашчапа́ных (адуш.)
Т. нашчапа́ным нашчапа́най
нашчапа́наю
нашчапа́ным нашчапа́нымі
М. нашчапа́ным нашчапа́най нашчапа́ным нашчапа́ных

Кароткая форма: нашчапа́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.