Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

спры́крыць

‘зрабіць каго-небудзь, што-небудзь прыкрым’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. спры́кру спры́крым
2-я ас. спры́крыш спры́крыце
3-я ас. спры́крыць спры́краць
Прошлы час
м. спры́крыў спры́крылі
ж. спры́крыла
н. спры́крыла
Дзеепрыслоўе
прош. час спры́крыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

спрыкрэ́лы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спрыкрэ́лы спрыкрэ́лая спрыкрэ́лае спрыкрэ́лыя
Р. спрыкрэ́лага спрыкрэ́лай
спрыкрэ́лае
спрыкрэ́лага спрыкрэ́лых
Д. спрыкрэ́ламу спрыкрэ́лай спрыкрэ́ламу спрыкрэ́лым
В. спрыкрэ́лы (неадуш.)
спрыкрэ́лага (адуш.)
спрыкрэ́лую спрыкрэ́лае спрыкрэ́лыя (неадуш.)
спрыкрэ́лых (адуш.)
Т. спрыкрэ́лым спрыкрэ́лай
спрыкрэ́лаю
спрыкрэ́лым спрыкрэ́лымі
М. спрыкрэ́лым спрыкрэ́лай спрыкрэ́лым спрыкрэ́лых

Крыніцы: piskunou2012.

спрыкрэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. спрыкрэ́нне
Р. спрыкрэ́ння
Д. спрыкрэ́нню
В. спрыкрэ́нне
Т. спрыкрэ́ннем
М. спрыкрэ́нні

Крыніцы: piskunou2012.

спрыкрэ́ць

‘зрабіцца прыкрым’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. спрыкрэ́ю спрыкрэ́ем
2-я ас. спрыкрэ́еш спрыкрэ́еце
3-я ас. спрыкрэ́е спрыкрэ́юць
Прошлы час
м. спрыкрэ́ў спрыкрэ́лі
ж. спрыкрэ́ла
н. спрыкрэ́ла
Загадны лад
2-я ас. спрыкрэ́й спрыкрэ́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час спрыкрэ́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

спры́нгер

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. спры́нгер спры́нгеры
Р. спры́нгера спры́нгераў
Д. спры́нгеру спры́нгерам
В. спры́нгера спры́нгераў
Т. спры́нгерам спры́нгерамі
М. спры́нгеры спры́нгерах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Спры́нды

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Спры́нды
Р. Спры́ндаў
Д. Спры́ндам
В. Спры́нды
Т. Спры́ндамі
М. Спры́ндах

спры́нклер

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. спры́нклер спры́нклеры
Р. спры́нклера спры́нклераў
Д. спры́нклеру спры́нклерам
В. спры́нклер спры́нклеры
Т. спры́нклерам спры́нклерамі
М. спры́нклеры спры́нклерах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

спры́нклерны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спры́нклерны спры́нклерная спры́нклернае спры́нклерныя
Р. спры́нклернага спры́нклернай
спры́нклернае
спры́нклернага спры́нклерных
Д. спры́нклернаму спры́нклернай спры́нклернаму спры́нклерным
В. спры́нклерны (неадуш.)
спры́нклернага (адуш.)
спры́нклерную спры́нклернае спры́нклерныя (неадуш.)
спры́нклерных (адуш.)
Т. спры́нклерным спры́нклернай
спры́нклернаю
спры́нклерным спры́нклернымі
М. спры́нклерным спры́нклернай спры́нклерным спры́нклерных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

спры́нт

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. спры́нт
Р. спры́нту
Д. спры́нту
В. спры́нт
Т. спры́нтам
М. спры́нце

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спры́нтар

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. спры́нтар спры́нтары
Р. спры́нтара спры́нтараў
Д. спры́нтару спры́нтарам
В. спры́нтара спры́нтараў
Т. спры́нтарам спры́нтарамі
М. спры́нтару спры́нтарах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.