спры́крыць
‘зрабіць каго-небудзь, што-небудзь прыкрым’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спры́кру |
спры́крым |
| 2-я ас. |
спры́крыш |
спры́крыце |
| 3-я ас. |
спры́крыць |
спры́краць |
| Прошлы час |
| м. |
спры́крыў |
спры́крылі |
| ж. |
спры́крыла |
| н. |
спры́крыла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спры́крыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
спрыкрэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спрыкрэ́нне |
| Р. |
спрыкрэ́ння |
| Д. |
спрыкрэ́нню |
| В. |
спрыкрэ́нне |
| Т. |
спрыкрэ́ннем |
| М. |
спрыкрэ́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
спрыкрэ́ць
‘зрабіцца прыкрым’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спрыкрэ́ю |
спрыкрэ́ем |
| 2-я ас. |
спрыкрэ́еш |
спрыкрэ́еце |
| 3-я ас. |
спрыкрэ́е |
спрыкрэ́юць |
| Прошлы час |
| м. |
спрыкрэ́ў |
спрыкрэ́лі |
| ж. |
спрыкрэ́ла |
| н. |
спрыкрэ́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спрыкрэ́й |
спрыкрэ́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спрыкрэ́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
спры́нгер
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спры́нгер |
спры́нгеры |
| Р. |
спры́нгера |
спры́нгераў |
| Д. |
спры́нгеру |
спры́нгерам |
| В. |
спры́нгера |
спры́нгераў |
| Т. |
спры́нгерам |
спры́нгерамі |
| М. |
спры́нгеры |
спры́нгерах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Спры́нды
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Спры́нды |
| Р. |
Спры́ндаў |
| Д. |
Спры́ндам |
| В. |
Спры́нды |
| Т. |
Спры́ндамі |
| М. |
Спры́ндах |
спры́нклер
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спры́нклер |
спры́нклеры |
| Р. |
спры́нклера |
спры́нклераў |
| Д. |
спры́нклеру |
спры́нклерам |
| В. |
спры́нклер |
спры́нклеры |
| Т. |
спры́нклерам |
спры́нклерамі |
| М. |
спры́нклеры |
спры́нклерах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спры́нклерны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спры́нклерны |
спры́нклерная |
спры́нклернае |
спры́нклерныя |
| Р. |
спры́нклернага |
спры́нклернай спры́нклернае |
спры́нклернага |
спры́нклерных |
| Д. |
спры́нклернаму |
спры́нклернай |
спры́нклернаму |
спры́нклерным |
| В. |
спры́нклерны (неадуш.) спры́нклернага (адуш.) |
спры́нклерную |
спры́нклернае |
спры́нклерныя (неадуш.) спры́нклерных (адуш.) |
| Т. |
спры́нклерным |
спры́нклернай спры́нклернаю |
спры́нклерным |
спры́нклернымі |
| М. |
спры́нклерным |
спры́нклернай |
спры́нклерным |
спры́нклерных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
спры́нт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спры́нт |
| Р. |
спры́нту |
| Д. |
спры́нту |
| В. |
спры́нт |
| Т. |
спры́нтам |
| М. |
спры́нце |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спры́нтар
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спры́нтар |
спры́нтары |
| Р. |
спры́нтара |
спры́нтараў |
| Д. |
спры́нтару |
спры́нтарам |
| В. |
спры́нтара |
спры́нтараў |
| Т. |
спры́нтарам |
спры́нтарамі |
| М. |
спры́нтару |
спры́нтарах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.