Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

вянцо́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вянцо́вы вянцо́вая вянцо́вае вянцо́выя
Р. вянцо́вага вянцо́вай
вянцо́вае
вянцо́вага вянцо́вых
Д. вянцо́ваму вянцо́вай вянцо́ваму вянцо́вым
В. вянцо́вы (неадуш.)
вянцо́вага (адуш.)
вянцо́вую вянцо́вае вянцо́выя (неадуш.)
вянцо́вых (адуш.)
Т. вянцо́вым вянцо́вай
вянцо́ваю
вянцо́вым вянцо́вымі
М. вянцо́вым вянцо́вай вянцо́вым вянцо́вых

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

вянча́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вянча́льны вянча́льная вянча́льнае вянча́льныя
Р. вянча́льнага вянча́льнай
вянча́льнае
вянча́льнага вянча́льных
Д. вянча́льнаму вянча́льнай вянча́льнаму вянча́льным
В. вянча́льны (неадуш.)
вянча́льнага (адуш.)
вянча́льную вянча́льнае вянча́льныя (неадуш.)
вянча́льных (адуш.)
Т. вянча́льным вянча́льнай
вянча́льнаю
вянча́льным вянча́льнымі
М. вянча́льным вянча́льнай вянча́льным вянча́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вянча́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. вянча́нне
Р. вянча́ння
Д. вянча́нню
В. вянча́нне
Т. вянча́ннем
М. вянча́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вянча́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вянча́ны вянча́ная вянча́нае вянча́ныя
Р. вянча́нага вянча́най
вянча́нае
вянча́нага вянча́ных
Д. вянча́наму вянча́най вянча́наму вянча́ным
В. вянча́ны (неадуш.)
вянча́нага (адуш.)
вянча́ную вянча́нае вянча́ныя (неадуш.)
вянча́ных (адуш.)
Т. вянча́ным вянча́най
вянча́наю
вянча́ным вянча́нымі
М. вянча́ным вянча́най вянча́ным вянча́ных

Крыніцы: piskunou2012.

вянча́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вянча́ны вянча́ная вянча́нае вянча́ныя
Р. вянча́нага вянча́най
вянча́нае
вянча́нага вянча́ных
Д. вянча́наму вянча́най вянча́наму вянча́ным
В. вянча́ны (неадуш.)
вянча́нага (адуш.)
вянча́ную вянча́нае вянча́ныя (неадуш.)
вянча́ных (адуш.)
Т. вянча́ным вянча́най
вянча́наю
вянча́ным вянча́нымі
М. вянча́ным вянча́най вянча́ным вянча́ных

Кароткая форма: вянча́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

вянча́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. вянча́юся вянча́емся
2-я ас. вянча́ешся вянча́ецеся
3-я ас. вянча́ецца вянча́юцца
Прошлы час
м. вянча́ўся вянча́ліся
ж. вянча́лася
н. вянча́лася
Загадны лад
2-я ас. вянча́йся вянча́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час вянча́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вянча́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. вянча́ю вянча́ем
2-я ас. вянча́еш вянча́еце
3-я ас. вянча́е вянча́юць
Прошлы час
м. вянча́ў вянча́лі
ж. вянча́ла
н. вянча́ла
Загадны лад
2-я ас. вянча́й вянча́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час вянча́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Вяню́ціна

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Вяню́ціна
Р. Вяню́ціна
Д. Вяню́ціну
В. Вяню́ціна
Т. Вяню́цінам
М. Вяню́ціне

Вяпра́ты

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Вяпра́ты
Р. Вяпра́т
Вяпра́таў
Д. Вяпра́там
В. Вяпра́ты
Т. Вяпра́тамі
М. Вяпра́тах

вяпро́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вяпро́вы вяпро́вая вяпро́вае вяпро́выя
Р. вяпро́вага вяпро́вай
вяпро́вае
вяпро́вага вяпро́вых
Д. вяпро́ваму вяпро́вай вяпро́ваму вяпро́вым
В. вяпро́вы (неадуш.)
вяпро́вага (адуш.)
вяпро́вую вяпро́вае вяпро́выя (неадуш.)
вяпро́вых (адуш.)
Т. вяпро́вым вяпро́вай
вяпро́ваю
вяпро́вым вяпро́вымі
М. вяпро́вым вяпро́вай вяпро́вым вяпро́вых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.