Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

спрако́н

прыназоўнік

Крыніцы: piskunou2012.

спрако́нна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
спрако́нна - -

Крыніцы: piskunou2012.

спрако́нны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спрако́нны спрако́нная спрако́ннае спрако́нныя
Р. спрако́ннага спрако́ннай
спрако́ннае
спрако́ннага спрако́нных
Д. спрако́ннаму спрако́ннай спрако́ннаму спрако́нным
В. спрако́нны (неадуш.)
спрако́ннага (адуш.)
спрако́нную спрако́ннае спрако́нныя (неадуш.)
спрако́нных (адуш.)
Т. спрако́нным спрако́ннай
спрако́ннаю
спрако́нным спрако́ннымі
М. спрако́нным спрако́ннай спрако́нным спрако́нных

Крыніцы: piskunou2012.

спрактыкава́на

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
спрактыкава́на спрактыкава́ней -

Крыніцы: piskunou2012.

спрактыкава́насць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. спрактыкава́насць
Р. спрактыкава́насці
Д. спрактыкава́насці
В. спрактыкава́насць
Т. спрактыкава́насцю
М. спрактыкава́насці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спрактыкава́ны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спрактыкава́ны спрактыкава́ная спрактыкава́нае спрактыкава́ныя
Р. спрактыкава́нага спрактыкава́най
спрактыкава́нае
спрактыкава́нага спрактыкава́ных
Д. спрактыкава́наму спрактыкава́най спрактыкава́наму спрактыкава́ным
В. спрактыкава́ны (неадуш.)
спрактыкава́нага (адуш.)
спрактыкава́ную спрактыкава́нае спрактыкава́ныя (неадуш.)
спрактыкава́ных (адуш.)
Т. спрактыкава́ным спрактыкава́най
спрактыкава́наю
спрактыкава́ным спрактыкава́нымі
М. спрактыкава́ным спрактыкава́най спрактыкава́ным спрактыкава́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спрактыкава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спрактыкава́ны спрактыкава́ная спрактыкава́нае спрактыкава́ныя
Р. спрактыкава́нага спрактыкава́най
спрактыкава́нае
спрактыкава́нага спрактыкава́ных
Д. спрактыкава́наму спрактыкава́най спрактыкава́наму спрактыкава́ным
В. спрактыкава́ны (неадуш.)
спрактыкава́нага (адуш.)
спрактыкава́ную спрактыкава́нае спрактыкава́ныя (неадуш.)
спрактыкава́ных (адуш.)
Т. спрактыкава́ным спрактыкава́най
спрактыкава́наю
спрактыкава́ным спрактыкава́нымі
М. спрактыкава́ным спрактыкава́най спрактыкава́ным спрактыкава́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спрактыкава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спрактыкава́ны спрактыкава́ная спрактыкава́нае спрактыкава́ныя
Р. спрактыкава́нага спрактыкава́най
спрактыкава́нае
спрактыкава́нага спрактыкава́ных
Д. спрактыкава́наму спрактыкава́най спрактыкава́наму спрактыкава́ным
В. спрактыкава́ны (неадуш.)
спрактыкава́нага (адуш.)
спрактыкава́ную спрактыкава́нае спрактыкава́ныя (неадуш.)
спрактыкава́ных (адуш.)
Т. спрактыкава́ным спрактыкава́най
спрактыкава́наю
спрактыкава́ным спрактыкава́нымі
М. спрактыкава́ным спрактыкава́най спрактыкава́ным спрактыкава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

спрактыкава́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. спрактыку́юся спрактыку́емся
2-я ас. спрактыку́ешся спрактыку́ецеся
3-я ас. спрактыку́ецца спрактыку́юцца
Прошлы час
м. спрактыкава́ўся спрактыкава́ліся
ж. спрактыкава́лася
н. спрактыкава́лася
Загадны лад
2-я ас. спрактыку́йся спрактыку́йцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час спрактыкава́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спраку́дзіцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. спраку́джуся спраку́дзімся
2-я ас. спраку́дзішся спраку́дзіцеся
3-я ас. спраку́дзіцца спраку́дзяцца
Прошлы час
м. спраку́дзіўся спраку́дзіліся
ж. спраку́дзілася
н. спраку́дзілася
Загадны лад
2-я ас. спраку́дзься спраку́дзьцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час спраку́дзіўшыся

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.