наскупля́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
наскупля́ю |
наскупля́ем |
| 2-я ас. |
наскупля́еш |
наскупля́еце |
| 3-я ас. |
наскупля́е |
наскупля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
наскупля́ў |
наскупля́лі |
| ж. |
наскупля́ла |
| н. |
наскупля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
наскупля́й |
наскупля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
наскупля́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
наску́рнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
наску́рнік |
наску́рнікі |
| Р. |
наску́рніка |
наску́рнікаў |
| Д. |
наску́рніку |
наску́рнікам |
| В. |
наску́рніка |
наску́рнікаў |
| Т. |
наску́рнікам |
наску́рнікамі |
| М. |
наску́рніку |
наску́рніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
наску́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
наску́рны |
наску́рная |
наску́рнае |
наску́рныя |
| Р. |
наску́рнага |
наску́рнай наску́рнае |
наску́рнага |
наску́рных |
| Д. |
наску́рнаму |
наску́рнай |
наску́рнаму |
наску́рным |
| В. |
наску́рны (неадуш.) наску́рнага (адуш.) |
наску́рную |
наску́рнае |
наску́рныя (неадуш.) наску́рных (адуш.) |
| Т. |
наску́рным |
наску́рнай наску́рнаю |
наску́рным |
наску́рнымі |
| М. |
наску́рным |
наску́рнай |
наску́рным |
наску́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
наскяпа́ць
‘нашчапаць, накалоць чаго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
наскяпа́ю |
наскяпа́ем |
| 2-я ас. |
наскяпа́еш |
наскяпа́еце |
| 3-я ас. |
наскяпа́е |
наскяпа́юць |
| Прошлы час |
| м. |
наскяпа́ў |
наскяпа́лі |
| ж. |
наскяпа́ла |
| н. |
наскяпа́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
наскяпа́й |
наскяпа́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
наскяпа́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
наслае́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
наслае́нне |
наслае́нні |
| Р. |
наслае́ння |
наслае́нняў |
| Д. |
наслае́нню |
наслае́нням |
| В. |
наслае́нне |
наслае́нні |
| Т. |
наслае́ннем |
наслае́ннямі |
| М. |
наслае́нні |
наслае́ннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
наслаі́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
насло́іцца |
насло́яцца |
| Прошлы час |
| м. |
наслаі́ўся |
наслаі́ліся |
| ж. |
наслаі́лася |
| н. |
наслаі́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
наслаі́ўшыся |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
наслаі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
наслаю́ |
насло́ім |
| 2-я ас. |
насло́іш |
насло́іце |
| 3-я ас. |
насло́іць |
насло́яць |
| Прошлы час |
| м. |
наслаі́ў |
наслаі́лі |
| ж. |
наслаі́ла |
| н. |
наслаі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
наслаі́ |
наслаі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
наслаі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
насла́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
насла́нне |
| Р. |
насла́ння |
| Д. |
насла́нню |
| В. |
насла́нне |
| Т. |
насла́ннем |
| М. |
насла́нні |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
насланнё́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
насланнё́ |
| Р. |
наслання́ |
| Д. |
насланню́ |
| В. |
насланнё́ |
| Т. |
насланнём |
| М. |
насланні́ |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.