Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

справако́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. справако́ўваю справако́ўваем
2-я ас. справако́ўваеш справако́ўваеце
3-я ас. справако́ўвае справако́ўваюць
Прошлы час
м. справако́ўваў справако́ўвалі
ж. справако́ўвала
н. справако́ўвала
Загадны лад
2-я ас. справако́ўвай справако́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час справако́ўваючы

Крыніцы: piskunou2012.

спра́віцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. спра́ўлюся спра́вімся
2-я ас. спра́вішся спра́віцеся
3-я ас. спра́віцца спра́вяцца
Прошлы час
м. спра́віўся спра́віліся
ж. спра́вілася
н. спра́вілася
Загадны лад
2-я ас. спра́ўся спра́ўцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час спра́віўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спра́віць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. спра́ўлю спра́вім
2-я ас. спра́віш спра́віце
3-я ас. спра́віць спра́вяць
Прошлы час
м. спра́віў спра́вілі
ж. спра́віла
н. спра́віла
Загадны лад
2-я ас. спра́ў спра́ўце
Дзеепрыслоўе
прош. час спра́віўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

справо́дзіць

‘выправадзіць каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. справо́джу справо́дзім
2-я ас. справо́дзіш справо́дзіце
3-я ас. справо́дзіць справо́дзяць
Прошлы час
м. справо́дзіў справо́дзілі
ж. справо́дзіла
н. справо́дзіла
Загадны лад
2-я ас. справо́дзь справо́дзьце
Дзеепрыслоўе
прош. час справо́дзіўшы

Крыніцы: piskunou2012.

справу́нак

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. справу́нак справу́нкі
Р. справу́нку справу́нкаў
Д. справу́нку справу́нкам
В. справу́нак справу́нкі
Т. справу́нкам справу́нкамі
М. справу́нку справу́нках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

справу́начка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. справу́начка справу́начкі
Р. справу́начкі справу́начак
Д. справу́начцы справу́начкам
В. справу́начку справу́начкі
Т. справу́начкай
справу́начкаю		 справу́начкамі
М. справу́начцы справу́начках

Крыніцы: piskunou2012.

справу́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. справу́нка справу́нкі
Р. справу́нкі справу́нак
Д. справу́нцы справу́нкам
В. справу́нку справу́нкі
Т. справу́нкай
справу́нкаю		 справу́нкамі
М. справу́нцы справу́нках

Крыніцы: piskunou2012.

справядлі́ва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
справядлі́ва справядлі́вей -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

справядлі́васць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. справядлі́васць
Р. справядлі́васці
Д. справядлі́васці
В. справядлі́васць
Т. справядлі́васцю
М. справядлі́васці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

справядлі́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. справядлі́вы справядлі́вая справядлі́вае справядлі́выя
Р. справядлі́вага справядлі́вай
справядлі́вае		 справядлі́вага справядлі́вых
Д. справядлі́ваму справядлі́вай справядлі́ваму справядлі́вым
В. справядлі́вы (неадуш.)
справядлі́вага (адуш.)		 справядлі́вую справядлі́вае справядлі́выя (неадуш.)
справядлі́вых (адуш.)
Т. справядлі́вым справядлі́вай
справядлі́ваю		 справядлі́вым справядлі́вымі
М. справядлі́вым справядлі́вай справядлі́вым справядлі́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.