неінвазі́ўнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
неінвазі́ўнасць |
| Р. |
неінвазі́ўнасці |
| Д. |
неінвазі́ўнасці |
| В. |
неінвазі́ўнасць |
| Т. |
неінвазі́ўнасцю |
| М. |
неінвазі́ўнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
неінвалі́д
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
неінвалі́д |
неінвалі́ды |
| Р. |
неінвалі́да |
неінвалі́даў |
| Д. |
неінвалі́ду |
неінвалі́дам |
| В. |
неінвалі́да |
неінвалі́даў |
| Т. |
неінвалі́дам |
неінвалі́дамі |
| М. |
неінвалі́дзе |
неінвалі́дах |
Крыніцы:
piskunou2012.
неінварыя́нтнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
неінварыя́нтнасць |
неінварыя́нтнасці |
| Р. |
неінварыя́нтнасці |
неінварыя́нтнасцяў неінварыя́нтнасцей |
| Д. |
неінварыя́нтнасці |
неінварыя́нтнасцям |
| В. |
неінварыя́нтнасць |
неінварыя́нтнасці |
| Т. |
неінварыя́нтнасцю |
неінварыя́нтнасцямі |
| М. |
неінварыя́нтнасці |
неінварыя́нтнасцях |
Крыніцы:
piskunou2012.
неініцыялізава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
неініцыялізава́ны |
неініцыялізава́ная |
неініцыялізава́нае |
неініцыялізава́ныя |
| Р. |
неініцыялізава́нага |
неініцыялізава́най неініцыялізава́нае |
неініцыялізава́нага |
неініцыялізава́ных |
| Д. |
неініцыялізава́наму |
неініцыялізава́най |
неініцыялізава́наму |
неініцыялізава́ным |
| В. |
неініцыялізава́ны (неадуш.) неініцыялізава́нага (адуш.) |
неініцыялізава́ную |
неініцыялізава́нае |
неініцыялізава́ныя (неадуш.) неініцыялізава́ных (адуш.) |
| Т. |
неініцыялізава́ным |
неініцыялізава́най неініцыялізава́наю |
неініцыялізава́ным |
неініцыялізава́нымі |
| М. |
неініцыялізава́ным |
неініцыялізава́най |
неініцыялізава́ным |
неініцыялізава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.