неіму́нны
прыметнік, адносны
| неіму́нны | неіму́нная | неіму́ннае | неіму́нныя | |
| неіму́ннага | неіму́ннай неіму́ннае |
неіму́ннага | неіму́нных | |
| неіму́ннаму | неіму́ннай | неіму́ннаму | неіму́нным | |
| неіму́нны ( неіму́ннага ( |
неіму́нную | неіму́ннае | неіму́нныя ( неіму́нных ( |
|
| неіму́нным | неіму́ннай неіму́ннаю |
неіму́нным | неіму́ннымі | |
| неіму́нным | неіму́ннай | неіму́нным | неіму́нных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)