крыжава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
крыжава́ны |
крыжава́ная |
крыжава́нае |
крыжава́ныя |
| Р. |
крыжава́нага |
крыжава́най крыжава́нае |
крыжава́нага |
крыжава́ных |
| Д. |
крыжава́наму |
крыжава́най |
крыжава́наму |
крыжава́ным |
| В. |
крыжава́ны (неадуш.) крыжава́нага (адуш.) |
крыжава́ную |
крыжава́нае |
крыжава́ныя (неадуш.) крыжава́ных (адуш.) |
| Т. |
крыжава́ным |
крыжава́най крыжава́наю |
крыжава́ным |
крыжава́нымі |
| М. |
крыжава́ным |
крыжава́най |
крыжава́ным |
крыжава́ных |
Кароткая форма: крыжава́на.
Крыніцы:
piskunou2012.
крыжава́тка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
крыжава́тка |
крыжава́ткі |
| Р. |
крыжава́ткі |
крыжава́так |
| Д. |
крыжава́тцы |
крыжава́ткам |
| В. |
крыжава́тку |
крыжава́ткі |
| Т. |
крыжава́ткай крыжава́ткаю |
крыжава́ткамі |
| М. |
крыжава́тцы |
крыжава́тках |
Крыніцы:
piskunou2012.
крыжава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
крыжу́ецца |
крыжу́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
крыжава́ўся |
крыжава́ліся |
| ж. |
крыжава́лася |
| н. |
крыжава́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
крыжава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
крыжу́ю |
крыжу́ем |
| 2-я ас. |
крыжу́еш |
крыжу́еце |
| 3-я ас. |
крыжу́е |
крыжу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
крыжава́ў |
крыжава́лі |
| ж. |
крыжава́ла |
| н. |
крыжава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
крыжу́й |
крыжу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
крыжу́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
крыжаві́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
крыжаві́к |
крыжавікі́ |
| Р. |
крыжавіка́ |
крыжавіко́ў |
| Д. |
крыжавіку́ |
крыжавіка́м |
| В. |
крыжавіка́ |
крыжавіко́ў |
| Т. |
крыжавіко́м |
крыжавіка́мі |
| М. |
крыжавіку́ |
крыжавіка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
крыжаві́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
крыжаві́на |
крыжаві́ны |
| Р. |
крыжаві́ны |
крыжаві́н |
| Д. |
крыжаві́не |
крыжаві́нам |
| В. |
крыжаві́ну |
крыжаві́ны |
| Т. |
крыжаві́най крыжаві́наю |
крыжаві́намі |
| М. |
крыжаві́не |
крыжаві́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
крыжавы́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
крыжавы́ |
крыжава́я |
крыжаво́е |
крыжавы́я |
| Р. |
крыжаво́га |
крыжаво́й крыжаво́е |
крыжаво́га |
крыжавы́х |
| Д. |
крыжаво́му |
крыжаво́й |
крыжаво́му |
крыжавы́м |
| В. |
крыжавы́ (неадуш.) крыжаво́га (адуш.) |
крыжаву́ю |
крыжаво́е |
крыжавы́я (неадуш.) крыжавы́х (адуш.) |
| Т. |
крыжавы́м |
крыжаво́й крыжаво́ю |
крыжавы́м |
крыжавы́мі |
| М. |
крыжавы́м |
крыжаво́й |
крыжавы́м |
крыжавы́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
крыжадзю́б
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
крыжадзю́б |
крыжадзю́бы |
| Р. |
крыжадзю́ба |
крыжадзю́баў |
| Д. |
крыжадзю́бу |
крыжадзю́бам |
| В. |
крыжадзю́ба |
крыжадзю́баў |
| Т. |
крыжадзю́бам |
крыжадзю́бамі |
| М. |
крыжадзю́бе |
крыжадзю́бах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.