прэцыпіта́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прэцыпіта́цыя |
| Р. |
прэцыпіта́цыі |
| Д. |
прэцыпіта́цыі |
| В. |
прэцыпіта́цыю |
| Т. |
прэцыпіта́цыяй прэцыпіта́цыяю |
| М. |
прэцыпіта́цыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
прэцыпіці́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прэцыпіці́н |
| Р. |
прэцыпіці́ну |
| Д. |
прэцыпіці́ну |
| В. |
прэцыпіці́н |
| Т. |
прэцыпіці́нам |
| М. |
прэцыпіці́не |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
прэ́ць
дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прэ́ю |
прэ́ем |
| 2-я ас. |
прэ́еш |
прэ́еце |
| 3-я ас. |
прэ́е |
прэ́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прэ́ў |
прэ́лі |
| ж. |
прэ́ла |
| н. |
прэ́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прэ́й |
прэ́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прэ́ючы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прэцэдэ́нт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прэцэдэ́нт |
прэцэдэ́нты |
| Р. |
прэцэдэ́нту |
прэцэдэ́нтаў |
| Д. |
прэцэдэ́нту |
прэцэдэ́нтам |
| В. |
прэцэдэ́нт |
прэцэдэ́нты |
| Т. |
прэцэдэ́нтам |
прэцэдэ́нтамі |
| М. |
прэцэдэ́нце |
прэцэдэ́нтах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прэцэдэ́нтна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| прэцэдэ́нтна |
- |
- |
прэцэ́птар
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прэцэ́птар |
прэцэ́птары |
| Р. |
прэцэ́птара |
прэцэ́птараў |
| Д. |
прэцэ́птару |
прэцэ́птарам |
| В. |
прэцэ́птара |
прэцэ́птараў |
| Т. |
прэцэ́птарам |
прэцэ́птарамі |
| М. |
прэцэ́птару |
прэцэ́птарах |
Крыніцы:
piskunou2012.