прэцыпіці́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| прэцыпіці́н | |
| прэцыпіці́ну | |
| прэцыпіці́ну | |
| прэцыпіці́н | |
| прэцыпіці́нам | |
| прэцыпіці́не |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)