Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

мядо́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. мядо́к
Р. мядку́
Д. мядку́
В. мядо́к
Т. мядко́м
М. мядку́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

мядо́ўнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. мядо́ўнік
Р. мядо́ўніку
Д. мядо́ўніку
В. мядо́ўнік
Т. мядо́ўнікам
М. мядо́ўніку

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

мяду́ніца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. мяду́ніца мяду́ніцы
Р. мяду́ніцы мяду́ніц
Д. мяду́ніцы мяду́ніцам
В. мяду́ніцу мяду́ніцы
Т. мяду́ніцай
мяду́ніцаю
мяду́ніцамі
М. мяду́ніцы мяду́ніцах

Крыніцы: piskunou2012.

мяду́нічка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. мяду́нічка
Р. мяду́нічкі
Д. мяду́нічцы
В. мяду́нічку
Т. мяду́нічкай
мяду́нічкаю
М. мяду́нічцы

Крыніцы: piskunou2012.

мяду́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. мяду́нка
Р. мяду́нкі
Д. мяду́нцы
В. мяду́нку
Т. мяду́нкай
мяду́нкаю
М. мяду́нцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мяду́нкавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мяду́нкавы мяду́нкавая мяду́нкавае мяду́нкавыя
Р. мяду́нкавага мяду́нкавай
мяду́нкавае
мяду́нкавага мяду́нкавых
Д. мяду́нкаваму мяду́нкавай мяду́нкаваму мяду́нкавым
В. мяду́нкавы (неадуш.)
мяду́нкавага (адуш.)
мяду́нкавую мяду́нкавае мяду́нкавыя (неадуш.)
мяду́нкавых (адуш.)
Т. мяду́нкавым мяду́нкавай
мяду́нкаваю
мяду́нкавым мяду́нкавымі
М. мяду́нкавым мяду́нкавай мяду́нкавым мяду́нкавых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

мяжа́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. мяжа́ ме́жы
мяжы́
Р. мяжы́ ме́ж
Д. мяжы́ ме́жам
В. мяжу́ ме́жы
мяжы́
Т. мяжо́й
мяжо́ю
ме́жамі
М. мяжы́ ме́жах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Мяжа́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Мяжа́
Р. Мяжы́
Д. Мяжы́
В. Мяжу́
Т. Мяжо́й
Мяжо́ю
М. Мяжы́

Мяжа́нка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Мяжа́нка
Р. Мяжа́нкі
Д. Мяжа́нцы
В. Мяжа́нку
Т. Мяжа́нкай
Мяжа́нкаю
М. Мяжа́нцы

мяжа́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мяжа́нскі мяжа́нская мяжа́нскае мяжа́нскія
Р. мяжа́нскага мяжа́нскай
мяжа́нскае
мяжа́нскага мяжа́нскіх
Д. мяжа́нскаму мяжа́нскай мяжа́нскаму мяжа́нскім
В. мяжа́нскі (неадуш.)
мяжа́нскага (адуш.)
мяжа́нскую мяжа́нскае мяжа́нскія (неадуш.)
мяжа́нскіх (адуш.)
Т. мяжа́нскім мяжа́нскай
мяжа́нскаю
мяжа́нскім мяжа́нскімі
М. мяжа́нскім мяжа́нскай мяжа́нскім мяжа́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.