палыга́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
палыга́ю |
палыга́ем |
| 2-я ас. |
палыга́еш |
палыга́еце |
| 3-я ас. |
палыга́е |
палыга́юць |
| Прошлы час |
| м. |
палыга́ў |
палыга́лі |
| ж. |
палыга́ла |
| н. |
палыга́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
палыга́й |
палыга́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
палыга́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Палы́кавічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Палы́кавічы |
| Р. |
Палы́кавіч |
| Д. |
Палы́кавічам |
| В. |
Палы́кавічы |
| Т. |
Палы́кавічамі |
| М. |
Палы́кавічах |
палы́каць
‘палыкаць што-небудзь і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
палы́каю |
палы́каем |
| 2-я ас. |
палы́каеш |
палы́каеце |
| 3-я ас. |
палы́кае |
палы́каюць |
| Прошлы час |
| м. |
палы́каў |
палы́калі |
| ж. |
палы́кала |
| н. |
палы́кала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
палы́кай |
палы́кайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
палы́каўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
палыка́ць
‘палыкаць каго-небудзь, што-небудзь і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
палыка́ю |
палыка́ем |
| 2-я ас. |
палыка́еш |
палыка́еце |
| 3-я ас. |
палыка́е |
палыка́юць |
| Прошлы час |
| м. |
палыка́ў |
палыка́лі |
| ж. |
палыка́ла |
| н. |
палыка́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
палыка́й |
палыка́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
палыка́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
палыкну́ць
‘палыкнуць каго-небудзь, што-небудзь і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
палыкну́ |
палыкнё́м |
| 2-я ас. |
палыкне́ш |
палыкняце́ |
| 3-я ас. |
палыкне́ |
палыкну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
палыкну́ў |
палыкну́лі |
| ж. |
палыкну́ла |
| н. |
палыкну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
палыкні́ |
палыкні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
палыкну́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
палымне́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
палымне́нне |
| Р. |
палымне́ння |
| Д. |
палымне́нню |
| В. |
палымне́нне |
| Т. |
палымне́ннем |
| М. |
палымне́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
палымне́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
палымне́е |
палымне́юць |
| Прошлы час |
| м. |
палымне́ў |
палымне́лі |
| ж. |
палымне́ла |
| н. |
палымне́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
палымне́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
палымне́ючы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
палымне́ючы |
палымне́ючая |
палымне́ючае |
палымне́ючыя |
| Р. |
палымне́ючага |
палымне́ючай палымне́ючае |
палымне́ючага |
палымне́ючых |
| Д. |
палымне́ючаму |
палымне́ючай |
палымне́ючаму |
палымне́ючым |
| В. |
палымне́ючы (неадуш.) |
палымне́ючую |
палымне́ючае |
палымне́ючыя (неадуш.) |
| Т. |
палымне́ючым |
палымне́ючай палымне́ючаю |
палымне́ючым |
палымне́ючымі |
| М. |
палымне́ючым |
палымне́ючай |
палымне́ючым |
палымне́ючых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
палымне́ючы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
палымне́ючы |
палымне́ючая |
палымне́ючае |
палымне́ючыя |
| Р. |
палымне́ючага |
палымне́ючай палымне́ючае |
палымне́ючага |
палымне́ючых |
| Д. |
палымне́ючаму |
палымне́ючай |
палымне́ючаму |
палымне́ючым |
| В. |
палымне́ючы (неадуш.) |
палымне́ючую |
палымне́ючае |
палымне́ючыя (неадуш.) |
| Т. |
палымне́ючым |
палымне́ючай палымне́ючаю |
палымне́ючым |
палымне́ючымі |
| М. |
палымне́ючым |
палымне́ючай |
палымне́ючым |
палымне́ючых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.