Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

Мо́рмажава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Мо́рмажава
Р. Мо́рмажава
Д. Мо́рмажаву
В. Мо́рмажава
Т. Мо́рмажавам
М. Мо́рмажаве

Мо́рмаль

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Мо́рмаль
Р. Мо́рмаля
Д. Мо́рмалю
В. Мо́рмаль
Т. Мо́рмалем
М. Мо́рмалі

мо́рс

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. мо́рс
Р. мо́рсу
Д. мо́рсу
В. мо́рс
Т. мо́рсам
М. мо́рсе

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мо́рсавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мо́рсавы мо́рсавая мо́рсавае мо́рсавыя
Р. мо́рсавага мо́рсавай
мо́рсавае		 мо́рсавага мо́рсавых
Д. мо́рсаваму мо́рсавай мо́рсаваму мо́рсавым
В. мо́рсавы (неадуш.)
мо́рсавага (адуш.)		 мо́рсавую мо́рсавае мо́рсавыя (неадуш.)
мо́рсавых (адуш.)
Т. мо́рсавым мо́рсавай
мо́рсаваю		 мо́рсавым мо́рсавымі
М. мо́рсавым мо́рсавай мо́рсавым мо́рсавых

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

мо́рула

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. мо́рула
Р. мо́рулы
Д. мо́руле
В. мо́рулу
Т. мо́рулай
мо́рулаю
М. мо́руле

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

мо́рф

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. мо́рф мо́рфы
Р. мо́рфа мо́рфаў
Д. мо́рфу мо́рфам
В. мо́рф мо́рфы
Т. мо́рфам мо́рфамі
М. мо́рфе мо́рфах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

мо́рфа

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. мо́рфа мо́рфы
Р. мо́рфы мо́рфаў
Д. мо́рфе мо́рфам
В. мо́рфу мо́рфы
Т. мо́рфай
мо́рфаю		 мо́рфамі
М. мо́рфе мо́рфах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

морфагене́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. морфагене́з морфагене́зы
Р. морфагене́зу морфагене́заў
Д. морфагене́зу морфагене́зам
В. морфагене́з морфагене́зы
Т. морфагене́зам морфагене́замі
М. морфагене́зе морфагене́зах

Крыніцы: piskunou2012.

морфагенеты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. морфагенеты́чны морфагенеты́чная морфагенеты́чнае морфагенеты́чныя
Р. морфагенеты́чнага морфагенеты́чнай
морфагенеты́чнае		 морфагенеты́чнага морфагенеты́чных
Д. морфагенеты́чнаму морфагенеты́чнай морфагенеты́чнаму морфагенеты́чным
В. морфагенеты́чны (неадуш.)
морфагенеты́чнага (адуш.)		 морфагенеты́чную морфагенеты́чнае морфагенеты́чныя (неадуш.)
морфагенеты́чных (адуш.)
Т. морфагенеты́чным морфагенеты́чнай
морфагенеты́чнаю		 морфагенеты́чным морфагенеты́чнымі
М. морфагенеты́чным морфагенеты́чнай морфагенеты́чным морфагенеты́чных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

морфатрапі́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. морфатрапі́я
Р. морфатрапі́і
Д. морфатрапі́і
В. морфатрапі́ю
Т. морфатрапі́яй
морфатрапі́яю
М. морфатрапі́і

Крыніцы: piskunou2012.