Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

монабрэ́ндавы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	монабрэ́ндавы	монабрэ́ндавая	монабрэ́ндавае	монабрэ́ндавыя
Р.	монабрэ́ндавага	монабрэ́ндавай монабрэ́ндавае	монабрэ́ндавага	монабрэ́ндавых
Д.	монабрэ́ндаваму	монабрэ́ндавай	монабрэ́ндаваму	монабрэ́ндавым
В.	монабрэ́ндавы	монабрэ́ндавую	монабрэ́ндавае	монабрэ́ндавыя
Т.	монабрэ́ндавым	монабрэ́ндавай монабрэ́ндаваю	монабрэ́ндавым	монабрэ́ндавымі
М.	монабрэ́ндавым	монабрэ́ндавай	монабрэ́ндавым	монабрэ́ндавых

Крыніцы: sbm2012.

монавакцы́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

монавалакно́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

монаварыя́нтны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	монаварыя́нтны	монаварыя́нтная	монаварыя́нтнае	монаварыя́нтныя
Р.	монаварыя́нтнага	монаварыя́нтнай монаварыя́нтнае	монаварыя́нтнага	монаварыя́нтных
Д.	монаварыя́нтнаму	монаварыя́нтнай	монаварыя́нтнаму	монаварыя́нтным
В.	монаварыя́нтны (неадуш.) монаварыя́нтнага (адуш.)	монаварыя́нтную	монаварыя́нтнае	монаварыя́нтныя (неадуш.) монаварыя́нтных (адуш.)
Т.	монаварыя́нтным	монаварыя́нтнай монаварыя́нтнаю	монаварыя́нтным	монаварыя́нтнымі
М.	монаварыя́нтным	монаварыя́нтнай	монаварыя́нтным	монаварыя́нтных

Крыніцы: piskunou2012.

монагамі́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	монагамі́чны	монагамі́чная	монагамі́чнае	монагамі́чныя
Р.	монагамі́чнага	монагамі́чнай монагамі́чнае	монагамі́чнага	монагамі́чных
Д.	монагамі́чнаму	монагамі́чнай	монагамі́чнаму	монагамі́чным
В.	монагамі́чны (неадуш.) монагамі́чнага (адуш.)	монагамі́чную	монагамі́чнае	монагамі́чныя (неадуш.) монагамі́чных (адуш.)
Т.	монагамі́чным	монагамі́чнай монагамі́чнаю	монагамі́чным	монагамі́чнымі
М.	монагамі́чным	монагамі́чнай	монагамі́чным	монагамі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

монагані́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

монагене́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

монагенеты́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	монагенеты́чны	монагенеты́чная	монагенеты́чнае	монагенеты́чныя
Р.	монагенеты́чнага	монагенеты́чнай монагенеты́чнае	монагенеты́чнага	монагенеты́чных
Д.	монагенеты́чнаму	монагенеты́чнай	монагенеты́чнаму	монагенеты́чным
В.	монагенеты́чны (неадуш.) монагенеты́чнага (адуш.)	монагенеты́чную	монагенеты́чнае	монагенеты́чныя (неадуш.) монагенеты́чных (адуш.)
Т.	монагенеты́чным	монагенеты́чнай монагенеты́чнаю	монагенеты́чным	монагенеты́чнымі
М.	монагенеты́чным	монагенеты́чнай	монагенеты́чным	монагенеты́чных

Крыніцы: piskunou2012.

монагене́я

‘марскі чарвяк-паразіт’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

монагені́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

Verbum