цнатлі́віца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
цнатлі́віца |
цнатлі́віцы |
| Р. |
цнатлі́віцы |
цнатлі́віц |
| Д. |
цнатлі́віцы |
цнатлі́віцам |
| В. |
цнатлі́віцу |
цнатлі́віц |
| Т. |
цнатлі́віцай
цнатлі́віцаю |
цнатлі́віцамі |
| М. |
цнатлі́віцы |
цнатлі́віцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
цнатлі́вы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
цнатлі́вы |
цнатлі́вая |
цнатлі́вае |
цнатлі́выя |
| Р. |
цнатлі́вага |
цнатлі́вай
цнатлі́вае |
цнатлі́вага |
цнатлі́вых |
| Д. |
цнатлі́ваму |
цнатлі́вай |
цнатлі́ваму |
цнатлі́вым |
| В. |
цнатлі́вы (неадуш.)
цнатлі́вага (адуш.) |
цнатлі́вую |
цнатлі́вае |
цнатлі́выя (неадуш.)
цнатлі́вых (адуш.) |
| Т. |
цнатлі́вым |
цнатлі́вай
цнатлі́ваю |
цнатлі́вым |
цнатлі́вымі |
| М. |
цнатлі́вым |
цнатлі́вай |
цнатлі́вым |
цнатлі́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
цнатлі́ўка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
цнатлі́ўка |
цнатлі́ўкі |
| Р. |
цнатлі́ўкі |
цнатлі́вак |
| Д. |
цнатлі́ўцы |
цнатлі́ўкам |
| В. |
цнатлі́ўку |
цнатлі́вак |
| Т. |
цнатлі́ўкай
цнатлі́ўкаю |
цнатлі́ўкамі |
| М. |
цнатлі́ўцы |
цнатлі́ўках |
Крыніцы:
piskunou2012.
цно́та
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
цно́та |
| Р. |
цно́ты |
| Д. |
цно́це |
| В. |
цно́ту |
| Т. |
цно́тай
цно́таю |
| М. |
цно́це |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
цно́тка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
цно́тка |
цно́ткі |
| Р. |
цно́ткі |
цно́так |
| Д. |
цно́тцы |
цно́ткам |
| В. |
цно́тку |
цно́так |
| Т. |
цно́ткай
цно́ткаю |
цно́ткамі |
| М. |
цно́тцы |
цно́тках |
Крыніцы:
piskunou2012.
цно́тна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| цно́тна |
цно́тней |
- |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
цно́тнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
цно́тнасць |
| Р. |
цно́тнасці |
| Д. |
цно́тнасці |
| В. |
цно́тнасць |
| Т. |
цно́тнасцю |
| М. |
цно́тнасці |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
цно́тны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
цно́тны |
цно́тная |
цно́тнае |
цно́тныя |
| Р. |
цно́тнага |
цно́тнай
цно́тнае |
цно́тнага |
цно́тных |
| Д. |
цно́тнаму |
цно́тнай |
цно́тнаму |
цно́тным |
| В. |
цно́тны (неадуш.)
цно́тнага (адуш.) |
цно́тную |
цно́тнае |
цно́тныя (неадуш.)
цно́тных (адуш.) |
| Т. |
цно́тным |
цно́тнай
цно́тнаю |
цно́тным |
цно́тнымі |
| М. |
цно́тным |
цно́тнай |
цно́тным |
цно́тных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Цня́нка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Цня́нка |
| Р. |
Цня́нкі |
| Д. |
Цня́нцы |
| В. |
Цня́нку |
| Т. |
Цня́нкай
Цня́нкаю |
| М. |
Цня́нцы |