Мікі́та
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
| Мікі́та | Мікі́ты | |
| Мікі́ты | Мікі́таў | |
| Мікі́ту | Мікі́там | |
| Мікі́ту | Мікі́таў | |
| Мікі́там | Мікі́тамі | |
| Мікі́це | Мікі́тах |
Мікі́та
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
| Мікі́та | Мікі́ты | |
| Мікі́ты | Мікі́таў | |
| Мікі́ту | Мікі́там | |
| Мікі́ту | Мікі́таў | |
| Мікі́там | Мікі́тамі | |
| Мікі́це | Мікі́тах |
Мікі́ткі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Мікі́ткі | |
| Мікі́так Мікі́ткаў |
|
| Мікі́ткам | |
| Мікі́ткі | |
| Мікі́ткамі | |
| Мікі́тках |
Мікіцё́нкі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Мікіцё́нкі | |
| Мікіцё́нак Мікіцё́нкаў |
|
| Мікіцё́нкам | |
| Мікіцё́нкі | |
| Мікіцё́нкамі | |
| Мікіцё́нках |
Мікі́ціна
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| Мікі́ціна | |
| Мікі́ціна | |
| Мікі́ціну | |
| Мікі́ціна | |
| Мікі́цінам | |
| Мікі́ціне |
Мікі́цінічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Мікі́цінічы | |
| Мікі́цініч Мікі́цінічаў |
|
| Мікі́цінічам | |
| Мікі́цінічы | |
| Мікі́цінічамі | |
| Мікі́цінічах |
Мікі́ціха
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Мікі́ціха | |
| Мікі́ціхі | |
| Мікі́цісе | |
| Мікі́ціху | |
| Мікі́ціхай Мікі́ціхаю |
|
| Мікі́цісе |
мікі́ціць
‘хітраваць, махляваць’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| мікі́чу | мікі́цім | |
| мікі́ціш | мікі́ціце | |
| мікі́ціць | мікі́цяць | |
| Прошлы час | ||
| мікі́ціў | мікі́цілі | |
| мікі́ціла | ||
| мікі́ціла | ||
| Загадны лад | ||
| мікі́ць | мікі́цьце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| мікі́цячы | ||
Крыніцы:
Мікі́цічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Мікі́цічы | |
| Мікі́ціч Мікі́цічаў |
|
| Мікі́цічам | |
| Мікі́цічы | |
| Мікі́цічамі | |
| Мікі́цічах |
Мікі́цк
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| Мікі́цк | |
| Мікі́цка | |
| Мікі́цку | |
| Мікі́цк | |
| Мікі́цкам | |
| Мікі́цку |
Міклашо́ўцы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Міклашо́ўцы | |
| Міклашо́ўцаў | |
| Міклашо́ўцам | |
| Міклашо́ўцы | |
| Міклашо́ўцамі | |
| Міклашо́ўцах |