Мечаі́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Мечаі́ |
| Р. |
Мечаё́ў |
| Д. |
Мечая́м |
| В. |
Мечаі́ |
| Т. |
Мечая́мі |
| М. |
Мечая́х |
ме́чанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ме́чанне |
| Р. |
ме́чання |
| Д. |
ме́чанню |
| В. |
ме́чанне |
| Т. |
ме́чаннем |
| М. |
ме́чанні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
мечано́с
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мечано́с |
мечано́сы |
| Р. |
мечано́са |
мечано́саў |
| Д. |
мечано́су |
мечано́сам |
| В. |
мечано́са |
мечано́саў |
| Т. |
мечано́сам |
мечано́самі |
| М. |
мечано́се |
мечано́сах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
мечано́сец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мечано́сец |
мечано́сцы |
| Р. |
мечано́сца |
мечано́сцаў |
| Д. |
мечано́сцу |
мечано́сцам |
| В. |
мечано́сца |
мечано́сцаў |
| Т. |
мечано́сцам |
мечано́сцамі |
| М. |
мечано́сцу |
мечано́сцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ме́чаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ме́чаны |
ме́чаная |
ме́чанае |
ме́чаныя |
| Р. |
ме́чанага |
ме́чанай ме́чанае |
ме́чанага |
ме́чаных |
| Д. |
ме́чанаму |
ме́чанай |
ме́чанаму |
ме́чаным |
| В. |
ме́чаны (неадуш.) ме́чанага (адуш.) |
ме́чаную |
ме́чанае |
ме́чаныя (неадуш.) ме́чаных (адуш.) |
| Т. |
ме́чаным |
ме́чанай ме́чанаю |
ме́чаным |
ме́чанымі |
| М. |
ме́чаным |
ме́чанай |
ме́чаным |
ме́чаных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ме́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ме́чаны |
ме́чаная |
ме́чанае |
ме́чаныя |
| Р. |
ме́чанага |
ме́чанай ме́чанае |
ме́чанага |
ме́чаных |
| Д. |
ме́чанаму |
ме́чанай |
ме́чанаму |
ме́чаным |
| В. |
ме́чаны (неадуш.) ме́чанага (адуш.) |
ме́чаную |
ме́чанае |
ме́чаныя (неадуш.) ме́чаных (адуш.) |
| Т. |
ме́чаным |
ме́чанай ме́чанаю |
ме́чаным |
ме́чанымі |
| М. |
ме́чаным |
ме́чанай |
ме́чаным |
ме́чаных |
Кароткая форма: ме́чана.
Крыніцы:
piskunou2012.
мечападо́бны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
мечападо́бны |
мечападо́бная |
мечападо́бнае |
мечападо́бныя |
| Р. |
мечападо́бнага |
мечападо́бнай мечападо́бнае |
мечападо́бнага |
мечападо́бных |
| Д. |
мечападо́бнаму |
мечападо́бнай |
мечападо́бнаму |
мечападо́бным |
| В. |
мечападо́бны (неадуш.) мечападо́бнага (адуш.) |
мечападо́бную |
мечападо́бнае |
мечападо́бныя (неадуш.) мечападо́бных (адуш.) |
| Т. |
мечападо́бным |
мечападо́бнай мечападо́бнаю |
мечападо́бным |
мечападо́бнымі |
| М. |
мечападо́бным |
мечападо́бнай |
мечападо́бным |
мечападо́бных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
мечахво́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мечахво́ст |
мечахво́сты |
| Р. |
мечахво́ста |
мечахво́стаў |
| Д. |
мечахво́сту |
мечахво́стам |
| В. |
мечахво́ста |
мечахво́стаў |
| Т. |
мечахво́стам |
мечахво́стамі |
| М. |
мечахво́сце |
мечахво́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ме́чнік
‘воін; рамеснік, які вырабляў мячы’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ме́чнік |
ме́чнікі |
| Р. |
ме́чніка |
ме́чнікаў |
| Д. |
ме́чніку |
ме́чнікам |
| В. |
ме́чніка |
ме́чнікаў |
| Т. |
ме́чнікам |
ме́чнікамі |
| М. |
ме́чніку |
ме́чніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.