цмо́кнуць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
цмо́кну |
цмо́кнем |
| 2-я ас. |
цмо́кнеш |
цмо́кнеце |
| 3-я ас. |
цмо́кне |
цмо́кнуць |
| Прошлы час |
| м. |
цмо́кнуў |
цмо́кнулі |
| ж. |
цмо́кнула |
| н. |
цмо́кнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
цмо́кні |
цмо́кніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
цмо́кнуўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
цмы́ганне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
цмы́ганне |
| Р. |
цмы́гання |
| Д. |
цмы́ганню |
| В. |
цмы́ганне |
| Т. |
цмы́ганнем |
| М. |
цмы́ганні |
Крыніцы:
piskunou2012.
цмыгану́ць
‘шмыгнуць, скокнуць’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
цмыгану́ |
цмыганё́м |
| 2-я ас. |
цмыгане́ш |
цмыганяце́ |
| 3-я ас. |
цмыгане́ |
цмыгану́ць |
| Прошлы час |
| м. |
цмыгану́ў |
цмыгану́лі |
| ж. |
цмыгану́ла |
| н. |
цмыгану́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
цмыгані́ |
цмыгані́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
цмыгану́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
цмы́гаць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
цмы́гаю |
цмы́гаем |
| 2-я ас. |
цмы́гаеш |
цмы́гаеце |
| 3-я ас. |
цмы́гае |
цмы́гаюць |
| Прошлы час |
| м. |
цмы́гаў |
цмы́галі |
| ж. |
цмы́гала |
| н. |
цмы́гала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
цмы́гай |
цмы́гайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
цмы́гаючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
цмы́гнуць
‘шмыгнуць, скокнуць’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
цмы́гну |
цмы́гнем |
| 2-я ас. |
цмы́гнеш |
цмы́гнеце |
| 3-я ас. |
цмы́гне |
цмы́гнуць |
| Прошлы час |
| м. |
цмы́гнуў |
цмы́гнулі |
| ж. |
цмы́гнула |
| н. |
цмы́гнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
цмы́гні |
цмы́гніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
цмы́гнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
цмя́канне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
цмя́канне |
| Р. |
цмя́кання |
| Д. |
цмя́канню |
| В. |
цмя́канне |
| Т. |
цмя́каннем |
| М. |
цмя́канні |
Крыніцы:
piskunou2012.
Цна́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Цна́ |
| Р. |
Цны́ |
| Д. |
Цне́ |
| В. |
Цну́ |
| Т. |
Цно́й Цно́ю |
| М. |
Цне́ |
цнатлі́ва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| цнатлі́ва |
цнатлі́вей |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
цнатлі́васць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
цнатлі́васць |
| Р. |
цнатлі́васці |
| Д. |
цнатлі́васці |
| В. |
цнатлі́васць |
| Т. |
цнатлі́васцю |
| М. |
цнатлі́васці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.