метрызава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
метрызава́ны |
метрызава́ная |
метрызава́нае |
метрызава́ныя |
| Р. |
метрызава́нага |
метрызава́най метрызава́нае |
метрызава́нага |
метрызава́ных |
| Д. |
метрызава́наму |
метрызава́най |
метрызава́наму |
метрызава́ным |
| В. |
метрызава́ны (неадуш.) метрызава́нага (адуш.) |
метрызава́ную |
метрызава́нае |
метрызава́ныя (неадуш.) метрызава́ных (адуш.) |
| Т. |
метрызава́ным |
метрызава́най метрызава́наю |
метрызава́ным |
метрызава́нымі |
| М. |
метрызава́ным |
метрызава́най |
метрызава́ным |
метрызава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
ме́трыка
‘выпіска з метрычнай кнігі’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ме́трыка |
ме́трыкі |
| Р. |
ме́трыкі |
ме́трык |
| Д. |
ме́трыцы |
ме́трыкам |
| В. |
ме́трыку |
ме́трыкі |
| Т. |
ме́трыкай ме́трыкаю |
ме́трыкамі |
| М. |
ме́трыцы |
ме́трыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
ме́трыка
‘у вершаскладанні, музыцы’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ме́трыка |
| Р. |
ме́трыкі |
| Д. |
ме́трыцы |
| В. |
ме́трыку |
| Т. |
ме́трыкай ме́трыкаю |
| М. |
ме́трыцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
метры́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
метры́т |
| Р. |
метры́ту |
| Д. |
метры́ту |
| В. |
метры́т |
| Т. |
метры́там |
| М. |
метры́це |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
метры́чнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
метры́чнасць |
| Р. |
метры́чнасці |
| Д. |
метры́чнасці |
| В. |
метры́чнасць |
| Т. |
метры́чнасцю |
| М. |
метры́чнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
метры́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
метры́чны |
метры́чная |
метры́чнае |
метры́чныя |
| Р. |
метры́чнага |
метры́чнай метры́чнае |
метры́чнага |
метры́чных |
| Д. |
метры́чнаму |
метры́чнай |
метры́чнаму |
метры́чным |
| В. |
метры́чны (неадуш.) метры́чнага (адуш.) |
метры́чную |
метры́чнае |
метры́чныя (неадуш.) метры́чных (адуш.) |
| Т. |
метры́чным |
метры́чнай метры́чнаю |
метры́чным |
метры́чнымі |
| М. |
метры́чным |
метры́чнай |
метры́чным |
метры́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
метушы́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
метушу́ся |
метушы́мся |
| 2-я ас. |
метушы́шся |
метушыце́ся |
| 3-я ас. |
метушы́цца |
метуша́цца |
| Прошлы час |
| м. |
метушы́ўся |
метушы́ліся |
| ж. |
метушы́лася |
| н. |
метушы́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
метушы́ся |
метушы́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
метушачы́ся |
Крыніцы:
piskunou2012.
метушэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
метушэ́нне |
| Р. |
метушэ́ння |
| Д. |
метушэ́нню |
| В. |
метушэ́нне |
| Т. |
метушэ́ннем |
| М. |
метушэ́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
ме́тчык
‘спецыяліст’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ме́тчык |
ме́тчыкі |
| Р. |
ме́тчыка |
ме́тчыкаў |
| Д. |
ме́тчыку |
ме́тчыкам |
| В. |
ме́тчыка |
ме́тчыкаў |
| Т. |
ме́тчыкам |
ме́тчыкамі |
| М. |
ме́тчыку |
ме́тчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.