Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

мемуары́стка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. мемуары́стка мемуары́сткі
Р. мемуары́сткі мемуары́стак
Д. мемуары́стцы мемуары́сткам
В. мемуары́стку мемуары́стак
Т. мемуары́сткай
мемуары́сткаю
мемуары́сткамі
М. мемуары́стцы мемуары́стках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мемуары́сцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мемуары́сцкі мемуары́сцкая мемуары́сцкае мемуары́сцкія
Р. мемуары́сцкага мемуары́сцкай
мемуары́сцкае
мемуары́сцкага мемуары́сцкіх
Д. мемуары́сцкаму мемуары́сцкай мемуары́сцкаму мемуары́сцкім
В. мемуары́сцкі мемуары́сцкую мемуары́сцкае мемуары́сцкія
Т. мемуары́сцкім мемуары́сцкай
мемуары́сцкаю
мемуары́сцкім мемуары́сцкімі
М. мемуары́сцкім мемуары́сцкай мемуары́сцкім мемуары́сцкіх

Крыніцы: tsblm1996.

Ме́мфіс

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ме́мфіс
Р. Ме́мфіса
Д. Ме́мфісу
В. Ме́мфіс
Т. Ме́мфісам
М. Ме́мфісе

ме́мфіскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ме́мфіскі ме́мфіская ме́мфіскае ме́мфіскія
Р. ме́мфіскага ме́мфіскай
ме́мфіскае
ме́мфіскага ме́мфіскіх
Д. ме́мфіскаму ме́мфіскай ме́мфіскаму ме́мфіскім
В. ме́мфіскі (неадуш.)
ме́мфіскага (адуш.)
ме́мфіскую ме́мфіскае ме́мфіскія (неадуш.)
ме́мфіскіх (адуш.)
Т. ме́мфіскім ме́мфіскай
ме́мфіскаю
ме́мфіскім ме́мфіскімі
М. ме́мфіскім ме́мфіскай ме́мфіскім ме́мфіскіх

Іншыя варыянты: мемфі́скі.

Крыніцы: piskunou2012.

мемфі́скі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мемфі́скі мемфі́ская мемфі́скае мемфі́скія
Р. мемфі́скага мемфі́скай
мемфі́скае
мемфі́скага мемфі́скіх
Д. мемфі́скаму мемфі́скай мемфі́скаму мемфі́скім
В. мемфі́скі (неадуш.)
мемфі́скага (адуш.)
мемфі́скую мемфі́скае мемфі́скія (неадуш.)
мемфі́скіх (адуш.)
Т. мемфі́скім мемфі́скай
мемфі́скаю
мемфі́скім мемфі́скімі
М. мемфі́скім мемфі́скай мемфі́скім мемфі́скіх

Іншыя варыянты: ме́мфіскі.

Крыніцы: piskunou2012.

ме́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. ме́на
Р. ме́ны
Д. ме́не
В. ме́ну
Т. ме́най
ме́наю
М. ме́не

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

менавазі́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. менавазі́н
Р. менавазі́ну
Д. менавазі́ну
В. менавазі́н
Т. менавазі́нам
М. менавазі́не

Крыніцы: piskunou2012.

менава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. менава́ны менава́ная менава́нае менава́ныя
Р. менава́нага менава́най
менава́нае
менава́нага менава́ных
Д. менава́наму менава́най менава́наму менава́ным
В. менава́ны (неадуш.)
менава́нага (адуш.)
менава́ную менава́нае менава́ныя (неадуш.)
менава́ных (адуш.)
Т. менава́ным менава́най
менава́наю
менава́ным менава́нымі
М. менава́ным менава́най менава́ным менава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

менава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. менава́ны менава́ная менава́нае менава́ныя
Р. менава́нага менава́най
менава́нае
менава́нага менава́ных
Д. менава́наму менава́най менава́наму менава́ным
В. менава́ны (неадуш.)
менава́нага (адуш.)
менава́ную менава́нае менава́ныя (неадуш.)
менава́ных (адуш.)
Т. менава́ным менава́най
менава́наю
менава́ным менава́нымі
М. менава́ным менава́най менава́ным менава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

менава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. менава́ны менава́ная менава́нае менава́ныя
Р. менава́нага менава́най
менава́нае
менава́нага менава́ных
Д. менава́наму менава́най менава́наму менава́ным
В. менава́ны (неадуш.)
менава́нага (адуш.)
менава́ную менава́нае менава́ныя (неадуш.)
менава́ных (адуш.)
Т. менава́ным менава́най
менава́наю
менава́ным менава́нымі
М. менава́ным менава́най менава́ным менава́ных

Крыніцы: piskunou2012.