Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ме́льніцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ме́льніцкі	ме́льніцкая	ме́льніцкае	ме́льніцкія
Р.	ме́льніцкага	ме́льніцкай ме́льніцкае	ме́льніцкага	ме́льніцкіх
Д.	ме́льніцкаму	ме́льніцкай	ме́льніцкаму	ме́льніцкім
В.	ме́льніцкі (неадуш.) ме́льніцкага (адуш.)	ме́льніцкую	ме́льніцкае	ме́льніцкія (неадуш.) ме́льніцкіх (адуш.)
Т.	ме́льніцкім	ме́льніцкай ме́льніцкаю	ме́льніцкім	ме́льніцкімі
М.	ме́льніцкім	ме́льніцкай	ме́льніцкім	ме́льніцкіх

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, tsblm1996.

ме́льнічыха

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мельхіё́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Мельхіё́р

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

мельхіё́равы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	мельхіё́равы	мельхіё́равая	мельхіё́равае	мельхіё́равыя
Р.	мельхіё́равага	мельхіё́равай мельхіё́равае	мельхіё́равага	мельхіё́равых
Д.	мельхіё́раваму	мельхіё́равай	мельхіё́раваму	мельхіё́равым
В.	мельхіё́равы (неадуш.) мельхіё́равага (адуш.)	мельхіё́равую	мельхіё́равае	мельхіё́равыя (неадуш.) мельхіё́равых (адуш.)
Т.	мельхіё́равым	мельхіё́равай мельхіё́раваю	мельхіё́равым	мельхіё́равымі
М.	мельхіё́равым	мельхіё́равай	мельхіё́равым	мельхіё́равых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Мельціно́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Мелянко́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

меляно́пус

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

меляну́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Мелясні́ца

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Verbum