мезатро́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
мезатро́нны |
мезатро́нная |
мезатро́ннае |
мезатро́нныя |
| Р. |
мезатро́ннага |
мезатро́ннай мезатро́ннае |
мезатро́ннага |
мезатро́нных |
| Д. |
мезатро́ннаму |
мезатро́ннай |
мезатро́ннаму |
мезатро́нным |
| В. |
мезатро́нны (неадуш.) мезатро́ннага (адуш.) |
мезатро́нную |
мезатро́ннае |
мезатро́нныя (неадуш.) мезатро́нных (адуш.) |
| Т. |
мезатро́нным |
мезатро́ннай мезатро́ннаю |
мезатро́нным |
мезатро́ннымі |
| М. |
мезатро́нным |
мезатро́ннай |
мезатро́нным |
мезатро́нных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
мезатро́ф
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мезатро́ф |
мезатро́фы |
| Р. |
мезатро́фа |
мезатро́фаў |
| Д. |
мезатро́фу |
мезатро́фам |
| В. |
мезатро́ф |
мезатро́фы |
| Т. |
мезатро́фам |
мезатро́фамі |
| М. |
мезатро́фе |
мезатро́фах |
Крыніцы:
piskunou2012.
мезатэліё́ма
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мезатэліё́ма |
мезатэліё́мы |
| Р. |
мезатэліё́мы |
мезатэліё́м |
| Д. |
мезатэліё́ме |
мезатэліё́мам |
| В. |
мезатэліё́му |
мезатэліё́мы |
| Т. |
мезатэліё́май мезатэліё́маю |
мезатэліё́мамі |
| М. |
мезатэліё́ме |
мезатэліё́мах |
Крыніцы:
piskunou2012.
мезатэ́лій
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
мезатэ́лій |
| Р. |
мезатэлію |
| Д. |
мезатэлію |
| В. |
мезатэ́лій |
| Т. |
мезатэліем |
| М. |
мезатэліі |
Крыніцы:
piskunou2012.
мезатэрапі́я
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
мезатэрапі́я |
| Р. |
мезатэрапі́і |
| Д. |
мезатэрапі́і |
| В. |
мезатэрапі́ю |
| Т. |
мезатэрапі́яй мезатэрапі́яю |
| М. |
мезатэрапі́і |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
мезафі́л
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
мезафі́л |
| Р. |
мезафі́лу |
| Д. |
мезафі́лу |
| В. |
мезафі́л |
| Т. |
мезафі́лам |
| М. |
мезафі́ле |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
мезафі́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мезафі́т |
мезафі́ты |
| Р. |
мезафі́та |
мезафі́таў |
| Д. |
мезафі́ту |
мезафі́там |
| В. |
мезафі́т |
мезафі́ты |
| Т. |
мезафі́там |
мезафі́тамі |
| М. |
мезафі́це |
мезафі́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.