недаця́міць
‘недаразумець што-небудзь і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
недаця́млю |
недаця́мім |
| 2-я ас. |
недаця́міш |
недаця́міце |
| 3-я ас. |
недаця́міць |
недаця́мяць |
| Прошлы час |
| м. |
недаця́міў |
недаця́мілі |
| ж. |
недаця́міла |
| н. |
недаця́міла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
недаця́міўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
недацярэ́блены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
недацярэ́блены |
недацярэ́бленая |
недацярэ́бленае |
недацярэ́бленыя |
| Р. |
недацярэ́бленага |
недацярэ́бленай недацярэ́бленае |
недацярэ́бленага |
недацярэ́бленых |
| Д. |
недацярэ́бленаму |
недацярэ́бленай |
недацярэ́бленаму |
недацярэ́бленым |
| В. |
недацярэ́блены (неадуш.) недацярэ́бленага (адуш.) |
недацярэ́бленую |
недацярэ́бленае |
недацярэ́бленыя (неадуш.) недацярэ́бленых (адуш.) |
| Т. |
недацярэ́бленым |
недацярэ́бленай недацярэ́бленаю |
недацярэ́бленым |
недацярэ́бленымі |
| М. |
недацярэ́бленым |
недацярэ́бленай |
недацярэ́бленым |
недацярэ́бленых |
Крыніцы:
piskunou2012.
недачака́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
недачака́нне |
| Р. |
недачака́ння |
| Д. |
недачака́нню |
| В. |
недачака́нне |
| Т. |
недачака́ннем |
| М. |
недачака́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
недачалаве́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
недачалаве́к |
недачалавекі |
| Р. |
недачалавека |
недачалавекаў |
| Д. |
недачалавеку |
недачалавекам |
| В. |
недачалавека |
недачалавекаў |
| Т. |
недачалавекам |
недачалавекамі |
| М. |
недачалавеку |
недачалавеках |
Крыніцы:
piskunou2012.
недачо́скі
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
недачо́скі |
| Р. |
недачо́скаў |
| Д. |
недачо́скам |
| В. |
недачо́скі |
| Т. |
недачо́скамі |
| М. |
недачо́сках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
недачува́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
недачува́нне |
| Р. |
недачува́ння |
| Д. |
недачува́нню |
| В. |
недачува́нне |
| Т. |
недачува́ннем |
| М. |
недачува́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
недачува́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
недачува́ю |
недачува́ем |
| 2-я ас. |
недачува́еш |
недачува́еце |
| 3-я ас. |
недачува́е |
недачува́юць |
| Прошлы час |
| м. |
недачува́ў |
недачува́лі |
| ж. |
недачува́ла |
| н. |
недачува́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
недачува́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
недачу́тка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
недачу́тка |
недачу́ткі |
| Р. |
недачу́ткі |
недачу́так |
| Д. |
недачу́тцы |
недачу́ткам |
| В. |
недачу́тку |
недачу́ткі |
| Т. |
недачу́ткай недачу́ткаю |
недачу́ткамі |
| М. |
недачу́тцы |
недачу́тках |
Крыніцы:
piskunou2012.
недачу́ты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
недачу́ты |
недачу́тая |
недачу́тае |
недачу́тыя |
| Р. |
недачу́тага |
недачу́тай недачу́тае |
недачу́тага |
недачу́тых |
| Д. |
недачу́таму |
недачу́тай |
недачу́таму |
недачу́тым |
| В. |
недачу́ты (неадуш.) недачу́тага (адуш.) |
недачу́тую |
недачу́тае |
недачу́тыя (неадуш.) недачу́тых (адуш.) |
| Т. |
недачу́тым |
недачу́тай недачу́таю |
недачу́тым |
недачу́тымі |
| М. |
недачу́тым |
недачу́тай |
недачу́тым |
недачу́тых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.