спаралі́сцік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спаралі́сцік |
спаралі́сцікі |
| Р. |
спаралі́сціка |
спаралі́сцікаў |
| Д. |
спаралі́сціку |
спаралі́сцікам |
| В. |
спаралі́сцік |
спаралі́сцікі |
| Т. |
спаралі́сцікам |
спаралі́сцікамі |
| М. |
спаралі́сціку |
спаралі́сціках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
спаралюшава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спаралюшава́ны |
спаралюшава́ная |
спаралюшава́нае |
спаралюшава́ныя |
| Р. |
спаралюшава́нага |
спаралюшава́най спаралюшава́нае |
спаралюшава́нага |
спаралюшава́ных |
| Д. |
спаралюшава́наму |
спаралюшава́най |
спаралюшава́наму |
спаралюшава́ным |
| В. |
спаралюшава́ны (неадуш.) спаралюшава́нага (адуш.) |
спаралюшава́ную |
спаралюшава́нае |
спаралюшава́ныя (неадуш.) спаралюшава́ных (адуш.) |
| Т. |
спаралюшава́ным |
спаралюшава́най спаралюшава́наю |
спаралюшава́ным |
спаралюшава́нымі |
| М. |
спаралюшава́ным |
спаралюшава́най |
спаралюшава́ным |
спаралюшава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
спаралюшава́ць
‘разбіць каго-небудзь, што-небудзь паралюшам’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
спаралюшу́е |
- |
| Прошлы час |
| м. |
- |
- |
| ж. |
- |
| н. |
спаралюшава́ла |
Крыніцы:
piskunou2012.
спаралю́шыць
‘разбіць каго-небудзь, што-небудзь паралюшам’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
спаралю́шыць |
- |
| Прошлы час |
| м. |
- |
- |
| ж. |
- |
| н. |
спаралю́шыла |
Крыніцы:
piskunou2012.
спарамля́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спарамля́юся |
спарамля́емся |
| 2-я ас. |
спарамля́ешся |
спарамля́ецеся |
| 3-я ас. |
спарамля́ецца |
спарамля́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
спарамля́ўся |
спарамля́ліся |
| ж. |
спарамля́лася |
| н. |
спарамля́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спарамля́йся |
спарамля́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спарамля́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
спарамля́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спарамля́ю |
спарамля́ем |
| 2-я ас. |
спарамля́еш |
спарамля́еце |
| 3-я ас. |
спарамля́е |
спарамля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
спарамля́ў |
спарамля́лі |
| ж. |
спарамля́ла |
| н. |
спарамля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спарамля́й |
спарамля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спарамля́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
спа́рана
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| спа́рана |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
спара́нгій
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спара́нгій |
спара́нгіі |
| Р. |
спара́нгія |
спара́нгіяў |
| Д. |
спара́нгію |
спара́нгіям |
| В. |
спара́нгій |
спара́нгіі |
| Т. |
спара́нгіем |
спара́нгіямі |
| М. |
спара́нгіі |
спара́нгіях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спарангіяно́сец
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спарангіяно́сец |
спарангіяно́сцы |
| Р. |
спарангіяно́сца |
спарангіяно́сцаў |
| Д. |
спарангіяно́сцу |
спарангіяно́сцам |
| В. |
спарангіяно́сец |
спарангіяно́сцы |
| Т. |
спарангіяно́сцам |
спарангіяно́сцамі |
| М. |
спарангіяно́сцы |
спарангіяно́сцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.