недаўлі́чваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
недаўлі́чваю |
недаўлі́чваем |
| 2-я ас. |
недаўлі́чваеш |
недаўлі́чваеце |
| 3-я ас. |
недаўлі́чвае |
недаўлі́чваюць |
| Прошлы час |
| м. |
недаўлі́чваў |
недаўлі́чвалі |
| ж. |
недаўлі́чвала |
| н. |
недаўлі́чвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
недаўлі́чвай |
недаўлі́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
недаўлі́чваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
недаўлічы́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
недаўлічу́ |
недаўлі́чым |
| 2-я ас. |
недаўлі́чыш |
недаўлі́чыце |
| 3-я ас. |
недаўлі́чыць |
недаўлі́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
недаўлічы́ў |
недаўлічы́лі |
| ж. |
недаўлічы́ла |
| н. |
недаўлічы́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
недаўлічы́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
недаўмекава́тасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
недаўмекава́тасць |
| Р. |
недаўмекава́тасці |
| Д. |
недаўмекава́тасці |
| В. |
недаўмекава́тасць |
| Т. |
недаўмекава́тасцю |
| М. |
недаўмекава́тасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
недаўме́ннасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
недаўме́ннасць |
| Р. |
недаўме́ннасці |
| Д. |
недаўме́ннасці |
| В. |
недаўме́ннасць |
| Т. |
недаўме́ннасцю |
| М. |
недаўме́ннасці |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
недаўме́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
недаўме́нне |
| Р. |
недаўме́ння |
| Д. |
недаўме́нню |
| В. |
недаўме́нне |
| Т. |
недаўме́ннем |
| М. |
недаўме́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
недаўме́нны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
недаўме́нны |
недаўме́нная |
недаўме́ннае |
недаўме́нныя |
| Р. |
недаўме́ннага |
недаўме́ннай недаўме́ннае |
недаўме́ннага |
недаўме́нных |
| Д. |
недаўме́ннаму |
недаўме́ннай |
недаўме́ннаму |
недаўме́нным |
| В. |
недаўме́нны (неадуш.) недаўме́ннага (адуш.) |
недаўме́нную |
недаўме́ннае |
недаўме́нныя (неадуш.) недаўме́нных (адуш.) |
| Т. |
недаўме́нным |
недаўме́ннай недаўме́ннаю |
недаўме́нным |
недаўме́ннымі |
| М. |
недаўме́нным |
недаўме́ннай |
недаўме́нным |
недаўме́нных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
недаўме́цтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
недаўме́цтва |
недаўме́цтвы |
| Р. |
недаўме́цтва |
недаўме́цтваў |
| Д. |
недаўме́цтву |
недаўме́цтвам |
| В. |
недаўме́цтва |
недаўме́цтвы |
| Т. |
недаўме́цтвам |
недаўме́цтвамі |
| М. |
недаўме́цтве |
недаўме́цтвах |
Крыніцы:
piskunou2012.