Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’

кра́чка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. кра́чка кра́чкі
Р. кра́чкі кра́чак
Д. кра́чцы кра́чкам
В. кра́чку кра́чак
Т. кра́чкай
кра́чкаю		 кра́чкамі
М. кра́чцы кра́чках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Крашне́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Крашне́ва
Р. Крашне́ва
Д. Крашне́ву
В. Крашне́ва
Т. Крашне́вам
М. Крашне́ве

Крашу́ты

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Крашу́ты
Р. Крашу́т
Крашу́таў
Д. Крашу́там
В. Крашу́ты
Т. Крашу́тамі
М. Крашу́тах

крашы́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. крашы́на крашы́ны
Р. крашы́ны крашы́н
Д. крашы́не крашы́нам
В. крашы́ну крашы́ны
Т. крашы́най
крашы́наю		 крашы́намі
М. крашы́не крашы́нах

Крыніцы: piskunou2012.

Кра́шына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Кра́шына
Р. Кра́шына
Д. Кра́шыну
В. Кра́шына
Т. Кра́шынам
М. Кра́шыне

крашэ́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны

адз. мн.
Н. крашэ́ крашэ́
Р. крашэ́ крашэ́
Д. крашэ́ крашэ́
В. крашэ́ крашэ́
Т. крашэ́ крашэ́
М. крашэ́ крашэ́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

краш-сіндро́м

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. краш-сіндро́м краш-сіндро́мы
Р. краш-сіндро́му краш-сіндро́маў
Д. краш-сіндро́му краш-сіндро́мам
В. краш-сіндро́м краш-сіндро́мы
Т. краш-сіндро́мам краш-сіндро́мамі
М. краш-сіндро́ме краш-сіндро́мах

Крыніцы: piskunou2012.

краш-тэ́ст

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. краш-тэ́ст краш-тэ́сты
Р. краш-тэ́ста краш-тэ́стаў
Д. краш-тэ́сту краш-тэ́стам
В. краш-тэ́ст краш-тэ́сты
Т. краш-тэ́стам краш-тэ́стамі
М. краш-тэ́сце краш-тэ́стах

Крыніцы: sbm2012.

краяві́д

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. краяві́д краяві́ды
Р. краяві́ду краяві́даў
Д. краяві́ду краяві́дам
В. краяві́д краяві́ды
Т. краяві́дам краяві́дамі
М. краяві́дзе краяві́дах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

краяві́дзік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. краяві́дзік краяві́дзікі
Р. краяві́дзіку краяві́дзікаў
Д. краяві́дзіку краяві́дзікам
В. краяві́дзік краяві́дзікі
Т. краяві́дзікам краяві́дзікамі
М. краяві́дзіку краяві́дзіках

Крыніцы: piskunou2012.